اثر تمرين هوازي همراه با دارچين بر مسير FNDC5 / Irisin / UCP1 بافت چربي احشايي موشهاي مقاوم به انسولين

سابقه و هدف: بافت چربي قهوه اي (BAT) به دليل توانايي آن در اتلاف انرژي به صورت گرما و بهبود هموستاز گلوكز، به عنوان يك بافت ضد ديابت مورد توجه قرار گرفته است. احتمالاً برخي از مزاياي سلامتي فعاليت ورزشي از طريق قهوه اي شدن بافت چربي سفيد (WAT) تعديل مي شود. برخي گياهان نيز سبب افزايش فعاليت BAT مي شوند. هدف از پژوهش حاضر بررسي اثر تمرين هوازي همراه با دارچين بر شاخص هاي مؤثر بر قهوه اي شدن بافت چربي احشايي (VAT) در موش هاي مقاوم به انسولين بود.روش كار: در اين تحقيق تجربي، 32 سر موش صحرايي نر نژاد ويستار مقاوم به انسولين در چهار گروه كنترل (IRC)، تمرين (IRT)، عصاره دارچين (IRCi) و تمرين - عصاره دارچين (IRTCi) قرار گرفتند. برنامه تمريني به مدت هشت هفته و هر هفته پنج روز با شدت 80-75 درصد VO2max اجرا شد. به گروه هاي IRCi و IRTCi، روزانهml / kg 200 عصاره دارچين تزريق شد. داده ها با استفاده از آناليز واريانس يك طرفه و آزمون تعقيبي توكي در سطح معنا داري 0/05 p تحليل شد.يافته ها: افزايش معنا داري در بيان FNDC5، UCP1 و ميزان آيريزين در گروه هاي IRT (به ترتيب 0/033=P ، 92 درصد؛ 0/027=P ، 85 درصد و 0/040=P ؛ 34 درصد( و IRTCi )به ترتيب 0/0001=P ، 188 درصد؛ 0/0001=P ، 171 درصد و 0/0001=P ، 68 درصد) نسبت به گروه IRC مشاهده شد. همچنين افزايش بيان UCP1 در گروه IRCi (0/041=P ، 80 درصد) نسبت به گروه IRC معنا دار شد. افزايش FNDC5، UCP1 و آيريزين در گروه IRTCi نسبت به گروه هاي IRT و IRCi نيز معنا دار شد (0/05 P).نتيجه گيري: تمرين هوازي و تركيب تمرين با دارچين سبب افزايش شاخص هاي مؤثر بر قهوه اي شدن VAT شد. با اين وجود اثر دارچين به تنهايي نياز به پژوهش هاي بيشتري دارد.