مقايسه اثر ضد دردي گلوكزامين سولفات با دولوكستين در مبتلايان به استئوآرتريت زانو

سابقه و هدف: استئوآرتريت (OA) يك بيماري دردناك بسيار شايع در سيستم اسكلتي عضلاني است. محدوديت اثربخشي ضد دردهاي فعلي تأييد شده است و به درد هاي تسكيني بهتر نيازمنديم. دولوكستين يكي از داروهايي است كه گفته شده مي تواند اثر ضد دردي داشته باشد اما مطالعه ها در اين باره كم است. هدف از اين مطالعه مقايسه اثر دولوكستين و گلوكزامين سولفات به عنوان يك كاهنده درد در كاهش درد استئوآرتريت زانو مي باشد. روش كار: ما يك كارآزمايي يك سوكور با 60 ميلي گرم دولوكستين و 500 ميلي گرم گلوكزامين را روي 60 بيمار مبتلا به استئوآرتريت دردناك زانو انجام داديم. بيماران به دو گروه تقسيم شدند. اين دو گروه مشابه بودند و شش هفته دولوكستين يا گلوكزامين دريافت كردند. پيامد اندازه گيري شده كاهش شدت درد پس از شش ماه در بيماراني كه در مطالعه شركت كردند بود. علايم با شاخص WOMAC امتيازدهي شدند. تجزيه و تحليل داده ها با استفاده از تست هاي فيشر، تي تست و من ويتني توسط فردي كه از نتايج بي173 اطلاع بود، انجام شد. يافته ها: 28 بيمار در گروه دلوكستين و 29 بيمار در گروه گلوكزامين سولفات مطالعه را تكميل كردند. سن بيماران در گروه دلوكستين برابر با 0/3 ± 65/47سال و در گروه گلوكوزامين برابر با 0/4 ± 65/55 سال بود (0/384 = P-value). تفاوت آماري معناداري بين دو گروه قبل از مداخله يافت نشد (0/5 P-value). تفاوتي در توزيع جنسيتي بين دو گروه وجود نداشت (0/91 = P-value). امتياز WOMAC در گروه دولوكستين در مقايسه با گلوكزامين كاهش معنا داري داشت (0/05 p). همچنين مشخص شد كه شاخص هاي درد به طور معناداري در گروه دلوكسيتين به مقدار بيشتري كاهش يافته است. نتيجه گيري: دولوكستين به طور قابل توجهي شدت درد را در امتياز دهي WOMAC كاهش يافته نشان مي دهد و مي تواند به عنوان يك درمان پيشنهادي براي درد استئوآرتريت در نظر گرفته شود.