مطالعه تطبيقي الگوي همكاري صنعت و دانشگاه براي توسعه همكاري بين بخشي در آموزش علوم پزشكي در كشورهاي منتخب

زمينه و هدف: باتوجه به تصويب سند آمايش سرزميني در آموزش عالي سلامت ضروري است تا با استفاده از الگوهاي همكاري حوزه هاي مختلف، الگوي همكاري بين بخشي براي اجراي اين مصوبه تدوين گردد. بدين منظور مطالعه حاضر به بررسي ابعاد مختلف همكاري صنعت و دانشگاه در كشورهاي منتخب، به عنوان نمونه اي از همكاري بين بخشي در آموزش عالي سلامت پرداخته است. روش بررسي: براي انجام اين پژوهش 7 اصطلاح كليدي در پايگاه هاي علمي معتبر و همچنين پايگاههاي اطلاعاتي معتبر در كشورهاي منتخب جستجو شد. پس از بررسي مستند گردآوري و حذف مستندات غيرمرتبط، اسناد و گزارش هاي استخراج شده مورد بررسي قرار گرفت. يافته ها: در اين مطالعه 4 كشور آمريكا، آلمان، انگلستان و استراليا مورد بررسي قرار گرفت. شرايط كلي، نهادهاي هاي متولي، ساختار آموزش پزشكي، ميزان همكاري صنعت با دانشگاه در طرح هاي تحقيق و توسعه مورد بررسي قرار گرفت. يافته هاي اين پژوهش رشد همكاري صنعت و دانشگاه را نشان ميدهد. به طوري كه بخش عمده سرمايه اين طرح ها توسط بخش صنعت تامين مي شود. نتيجه گيري: ايجاد همكاري هاي بلندمدت دانشگاه و صنعت، همكاري صنايع مختلف در كشور، تعريف پروژه هاي بين رشته اي، ارتباط بيشتر با جامعه و رصد نيازهاي واقعي و ايجاد بسترهاي قانوني براي امكان سرمايه گذاري بيشتر اشخاص و صنايع از اهم مواردي است كه بايد براي توسعه همكاري صنعت و دانشگاه در كشورهاي در حال توسعه به آن توجه شود.