گذار به پزشكي شخصي، ضروري ولي از كدام مسير؟

زمينه و هدف: ظهور نوآوري هاي فناورانه و پزشكي ديجيتال در‌ حال ايجاد تغييرات اساسي در بخش بهداشت و درمان، به ‌سمت پزشكي شخصي (PM) است. لذا در آينده‎اي نزديك ناگزيريم از پزشكي جمعيت‌ محور به سوي پزشكي شخصي گذار كنيم. هدف پژوهش شناسايي چارچوب مناسب گذار به پزشكي شخصي است.روش بررسي: روش مطالعه، مرور نظام مند ادبيات با رويكرد فراتحليل محتوايي بوده است. جامعه آماري تحقيق، مقالات پزشكي شخصي بوده كه در طول 12 سال گذشته (2022-2010) انجام شده است. پس از چند مرحله غربالگري مقالات، در نهايت 7 مقاله به عنوان نمونه، وارد فرآيند فرا‌تحليل شده‎اند. (مقالاتي كه تا حدودي به سياست‌گذاري يا گذار در پزشكي شخصي پرداختند).يافته ‎ها: يافته‎ها نشان مي‌دهد اغلب مطالعات انجام شده در زمينه PM، تخصصي و باليني بوده و تنها چند مطالعه بطور گذرا به موضوعات مديريتي و سياستي PM پرداخته‎اند و بحث گذار و مسيرهاي گذار درخصوص PM چندان بررسي نشده است.نتيجه ‎گيري: با اقتباس از مدل ارائه شده PM و مسيرهاي گذار فناورانه، چارچوب گذار به پزشكي شخصي شامل مسير دگرگوني پزشكي رايج به پزشكي لايه‎بندي شده و سپس از مسير جايگزيني فناورانه پزشكي لايه بندي شده به پزشكي شخصي است. به‌ منظور سياست‌گذاري مناسب در اين چارچوب نيازمند ابزارهاي سياستي مناسب علم، فناوري و نوآوري هستيم.