بررسي ارزش باليني شاخص‌هاي غيرتهاجمي در پيشگويي فيبروز كبدي پيشرفته در كودكان مبتلا به هپاتيت خودايمن

سابقه و هدف: بيوپسي معيار استاندارد تشخيص فيبروز كبدي است، اما به‌دليل تهاجمي بودن، خطر عوارض و خطاهاي نمونه‌گيري، به‌طور گسترده براي پايش فيبروز كبد استفاده نمي‌شود. اين مطالعه با هدف ارزيابي اهميت باليني چندين شاخص غيرتهاجمي در تشخيص بيماري و در پيش‌بيني فيبروز پيشرفته كبد دركودكان مبتلا به هپاتيت خودايمن(AIH) انجام شد.مواد و روش‌ها: در اين مطالعه مقطعي آينده نگر، براي 40 كودك مبتلا به AIH، شمارش كامل خون و آزمايش‌هاي عملكرد كبد انجام شد و شاخص‌هاي مشتق از آن‌ها محاسبه شد. تمامي بيماران مبتلا به AIH بر اساس بيوپسي كبد به دو گروه فاقد فيبروز/فيبروز خفيف و فيبروز متوسط/شديد (فيبروز پيشرفته) تقسيم شدند.يافته‌ها: در بيماران مبتلا به AIH ميزان شاخص نسبت آسپارتات آمينوترانسفراز به پلاكت (APRI) و شاخص فيبروز بر اساس چهار فاكتور (FIB-4)، افزايش معني‌دار (0/001 P) و ميزان شاخص نسبت نوتروفيل به لنفوسيت (NLR)، كاهش معني‌دار (0/041=P) در مقايسه با افراد سالم داشت. در بيماران مبتلا به فيبروز پيشرفته، ميزان بيلي روبين مستقيم (DBIL) و APRI به‌طور قابل توجه بيش‌تر و ميزان آلبومين به طور قابل توجه كم‌تر در مقايسه با گروه فاقد فيبروز/فيبروز خفيف بود. تجزيه و تحليل سطح زير منحني مشخصه عملكرد گيرنده (AUC) نشان داد كه FIB-4 و APRI براي تشخيص بيماري AIH در كودكان و DBIL و APRI براي تشخيص فيبروز پيشرفته كبدي در كودكان مبتلا به AIH داراي ارزش باليني هستند.استنتاج: APRI مي‌تواند به‌عنوان شاخص‌ مرجع براي تشخيص بيماري AIH در كودكان و نيز پايش فيبروز كبدي در كودكان مبتلا به AIH مورد استفاده قرار گيرد.