تدوين الگوي بازآفريني محلات شهري بر اساس درس‌آموخته‌هاي مداخلات بزرگ مقياس (نمونه موردي: محله چوخورلار شهر تبريز)

يكي از مهم‌ترين رويكردهاي مطرح در چند دهه اخير در زمينه حل مشكلات بافت‌هاي فرسوده و ناكارآمد شهري رويكرد بازآفريني بوده است كه سازمان‌هاي ذي‌ربط با مديريت شهري بهره‌گيري از آن را مدنظر قرار داده‌اند. يكي از مهم‌ترين چالش‌هايي كه در استفاده از رويكرد بازآفريني در بافت‌هاي مسئله‌دار شهرهاي كشور وجود دارد عدم تدوين و پياده‌سازي يك الگوي مناسب مي‌باشد. در راستاي حل اين مسئله فراگيري از تجارب مداخلات بزرگ مقياس بازآفريني در شهرها و كشورهاي مختلف جهان مي‌تواند آموزه‌هايي را جهت تدوين يك الگوي مناسب بازآفريني شهري گردهم آورد. بر همين اساس اصلي‌ترين هدف پژوهش حاضر تدوين الگوي بازآفريني محله چوخورلار شهر تبريز بر اساس درس‌آموخته‌هاي مداخلات بزرگ مقياس بازآفريني شهري و در تلفيق با هنجارهاي جامعه ايراني– اسلامي مي‌باشد. اين محله از بافت‌هاي فرسوده شهر تبريز مي‌باشد كه مورد توجه مديريت شهري به منظور بازآفريني قرار گرفته است كه اين اقدام چالش‌ها و مشكلاتي را هم براي ساكنان محله و هم براي مديريت شهري به وجود آورده است. اين پژوهش از نظر هدف در حيطه پژوهش‌هاي كاربردي و از نظر روش تحقيق با توجه به موضوع و هدف، از نوع توصيفي- تحليلي مي‌باشد. نحوه گردآوري اطلاعات نيز مبتني بر مطالعات كتابخانه‌اي- اسنادي و برداشت‌هاي ميداني در قالب مشاهده و مصاحبه مي‌باشد. در الگوي نهايي تدوين شده، شاخص‌هاي اثرگذار تبيين شده و عناصر و اجزاي مرتبط با هر كدام و روابط حاصل از آن مشخص شده است. در نهايت مي‌توان گفت اين الگو و ساختار آن زماني مي‌تواند نقشي مؤثر در بازآفريني شهري داشته باشد كه با مشاركت واقعي و فعال همه‌ي ذي‌نفعان كليدي اعم از ساكنان و نهادهاي ذيربط همراه باشد.