تحليل بر وضعيت زيست پذيري در محيط هاي شهري (مطالعه موردي: محله كوي سالار اروميه)

هدف اصلي پژوهش، تحليلي بر وضعيت زيست‌پذيري در محله كوي سالار مي‌باشد. مهم‌ترين نكته تمايز اين پژوهش با تحقيق‌هاي مشابه، به‌كارگيري شيوه تركيبي آمار استنباطي ـ درون‌يابي فضايي ـ روابط ساختاري است. روش پژوهش حاضر از نظر ماهيت توصيفي و تحليلي و از نظر هدف كاربردي مي‌باشد. براي گردآوري اطلاعات از روش اسنادي كتابخانه‌اي و ميداني ‌پيمايشي استفاده‌شده است. ابزار گردآوري داده‌ها به چند صورت: مشاهده، پرسشنامه و فيش‌برداري مي‌باشد. جامعه آماري اين پژوهش ساكنين محله كوي سالار مي‌باشد كه طبق آمار سال 1395 مركز آمار، 18000 نفر مي‌باشد. براي تعيين حجم نمونه از فرمول كوكران استفاده‌شده است كه مقدار حجم نمونه 376 عدد به‌دست‌آمده است كه با استفاده از روش نمونه‌گيري تصادفي خوشه‌اي توزيع گرديده است. تجزيه‌وتحليل كمي داده‌ها از طريق آزمون‌هاي تي‌تست تك نمونه‌اي و تجزيه‌وتحليل فضايي داده‌ها از طريق روش IDW در سيستم اطلاعات جغرافيايي صورت گرفته است. براي ارزيابي رابطه بين ابعاد زيست‌پذيري از مدل ديمتل (DEMATEL) استفاده‌شده است. روايي پرسشنامه از طريق افراد متخصص در اين زمينه و پايايي پرسشنامه‌ها نيز از طريق آزمون آلفاي كرونباخ و با مقدار ضريب آلفاي 0.775 مورد تائيد قرارگرفته است. نتايج اين پژوهش نشانگر اين است كه ابعاد زيست پذيري كه شامل بعد اجتماعي، اقتصادي، محيط‌زيستي، مديريت شهري، الگوي تاريخي و امكانات و خدمات مي‌شود به ترتيب ميانگين 2.94، 2.07، 3.01، 1.25، 1.83 و 2.55 را كسب نموده‌اند و همچنين سطح زيست‌پذيري با ميانگين 2.27 در سطح نامطلوبي قرار دارد همچنين نتايج تحليل فضايي وضعيت ابعاد زيست‌پذيري در محله كوي سالار نشانگر اين است كه كه در حدود 66 درصد از محله در وضعيت نامطلوب قرار دارد. با توجه به نتايج مدل ديمتل، ابعاد مديريت شهري، اقتصادي و امكانات و خدمات به عنوان علت و سه بعد محيط‌زيستي، اجتماعي و الگوي تاريخ نيز به عنوان معلول ، در زيست پذيري قلمروي مكاني تحقيق، استخراج و نشان داده مي‌شوند.