ارزﯾﺎﺑﯽ ﺳﯿﺎﺳﺘﮕﺬاريﻫﺎي ﺷﻮراي اﺳﻼﻣﯽ ﺷﻬﺮ در ﺣﻮزه ﺷﻬﺮﺳﺎزي و ﻣﻌﻤﺎري ﺷﻬﺮ ﺷﯿﺮاز از ﻣﻨﻈﺮ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﭘﺎﯾﺪار

شوراها به عنوان نهادي كه مشروعيت و مقبوليت خود را از مردم مي‌گيرند، مي‌توانند نقش مهمي را بر اثر بخشي سياست‌گذاري‌هاي شهري داشته باشند. بخشي از اين سياستگذاري در حوزه كالبد شهر به ويژه حوزه شهرسازي و معماري است. تحقيق حاضر با هدف ارزيابي سياستگذاري هاي شهري شوراي اسلامي شهر شيراز در حوزه شهرسازي و معماري از منظر توسعه پايدار انجام شده است. روش تحقيق توصيفي- پيمايشي با استفاده از ابزار پرسشنامه است. جامعه‌ي آماري اين پژوهش مديران و سرپرستان بخش‌هاي مختلف شهرداري شيراز (خبرگان اجرايي) و اساتيد دانشگاهي آشنا به موضوع تحقيق (خبرگان دانشگاهي) بوده است. حجم نمونه از طريق جدول مورگان 113 نفر محاسبه شد. روايي و پايايي بازار پرسش نامه تاييد شد. يافته هاي تحقيق نشان داد كه براي ارزيابي سياستگذاري هاي شهري شوراي اسلامي، مي توان از الگوي مراحل هاگوود و گان (1984) مشتمل بر 5 بعد تشخيص مسايل،تدوين سياست،تصميم گيري،اجراي سياست و ارزشيابي سياست بهره گرفت كه براي سنجش ابعاد مزبور از 19 مولفه بنا به نظر خبرگان دانشگاهي و اجرايي حوزه شهري استفاده گرديد. نتايج نشان داد در سطح كمتر از 0.05، ابعاد و مولفه هاي مرتبط با سياستگذاري شهري معنادار بوده اند. جهت معناداري نشان داد كه وضعيت ابعاد و مولفه هاي سياستگذاري شوراي اسلامي، متوسط ارزيابي مي شود. نتيجه آزمون فريدمن جهت رتبه بندي ابعاد و مولفه هاي سياستگذاري نشان داد كه در ميان ابعاد، بعد تشخيص مسائل و در ميان مولفه ها نيز ميزان تفويض قدرت و منابع به اعضاي شوراي اسلامي شهر، بيشترين رتبه را كسب نموده اند. همچنين نتيجه آزمون تي تك نمونه از عملكرد شوراي اسلامي ازنظر سياستگذاري هاي حوزه شهرسازي و معماري در سطح كمتر از 0.05 اشاره دارد. در حوزه شهرسازي بهترين عملكرد شوراي اسلامي مربوط به شاخص مشورت و اعمال نظارت قانوني بر معاونت شهرسازي و واحدهاي وابسته به آن با مقدار 0.803 و در حوزه معماري نيز شاخص مشورت و تصويب مقررات و مصوبات حوزه معماري با مقدار 3.705 بوده است.