بررسي عوامل تاثيرگذار در مديريت بحران شهري در حين وقوع سيل(مطالعه موردي: شهر جديد صدرا، استان فارس)

مديريت بحران در وقوع سيل ارتباط خاصي با مباحث برنامه ريزي و مديريت شهري دارد. سالانه خسارات زيادي به اموال دولتي و خصوصي و همچنين خسارات جاني بر اثر وقوع سيل وارد مي شود. بررسي نقاط ضعف و قوت مديريت بحران در هنگام وقوع سيل به شدت احساس مي شود. هدف از انجام اين تحقيق شناسايي و رتبه بندي انواع بحران ها و نقاط ضعف و قوت سازماني است. شهر صدرا به عنوان منطقه اي كه بسيار مستعد وقوع سيل است به عنوان مطالعه موردي انتخاب‌شده است. در ابتدا، جمع‌آوري اطلاعات از طريق مصاحبه، بررسي ادبيات و پرسشنامه و توزيع آن بين 150 نفر متخصص مديريت بحران انجام شد. سپس، تحليل اطلاعات با استفاده از روش سوارا، كه يكي از بهينه ترين روش‌هاي تصميم‌گيري چند معياره است، انجام شد. بر اساس نتايج به دست آمده، 10 نقطه قوت و 13 نقطه‌ضعف در حين بحران وقوع سيل شناسايي گرديد،كه از بين آنها، آب‌گرفتگي معابر، مسدود شدن راه‌هاي دسترسي و قطع شبكه آب‌رساني به ترتيب مهم‌ترين نوع بحران ها بودند. همچنين، وجود نقشه‌هاي تفكيكي و تفضيلي شهر و دسترسي سريع و آسان به آدرس‌ها و قطعات با كاربري‌هاي مختلف در هر نقطه از شهربا امتياز 0.1718، جديد بودن تأسيسات شبكه‌هاي آب و فاضلاب، برق، گاز و مخابرات در سطح شهربا امتياز0.1418، و عدم وجود بافت فرسوده در سطح شهر و يا حاشيه‌نشيني‌هاي غيراصولي و غير فني با امتياز 0.1183 به‌عنوان مهم‌ترين نقاط قوت شناسايي شدند. علاوه بر اين مهم‌ترين ضعف از ديدگاه پاسخ‌دهندگان، بارش باران در بازه زماني كم با حجم بالاي رواناب با ضريب 0.1992كه سبب خسارات جدي به جداول و تأسيسات شهري و منازل مسكوني مي گردد.