بررسي و تحليل شاخص هاي شهرسازي موثر بر مسكن هوشمند در شهر شيراز

تأمين مسكن مناسب از نظر ايمني، اسايش و كارايي انرژي به عنوان مهمترين خواسته‌هاي بشري مطرح بوده است كه در اين زمينه سيستم هوشمند ساختمان با بكارگيري از آخرين تكنولوژي‌ها، شرايطي ايده‌آل را در ساختمان‌ها پديد مي‌آورد. در اين راستا هدف پژوهش حاضر بررسي جايگاه ﺷﺎﺧﺺ ﻫﺎي مؤثر بر مسكن ﻫﻮﺷﻤﻨﺪ دﺭ ﺷﻬﺮ شيراز است. پژوهش حاضر از نظر ماهيت توصيفي- تحليلي و از نظر هدف كاربردي است. جمع‌آوري داده‌ها به دو روش كتابخانه‌اي و ميداني صورت گرفته اﺳﺖ. جامعه آماري پژوهش، متخصصين و كارشناسان حوزه مسكن شهر شيراز بوده كه با استفاده از روش نمونه‌گيري دلفي تعداد 72 نفر از كارشناسان به عنوان حجم نمونه انتخاب شدند. براي تجزيه و تحليل اطلاعات، از آزمون‌هاي تي تك‌نمونه‌اي، رگرسيون و معادلات ساختاري استفاده شده است. نتايج ازمون تي تك‌ نمونه‌اي نشان مي‌دهد كه شاخص مصرف و بهينه سازي انرژي با مقدار 3.12 و شاخص سخت‌افزاي و نرم‌افزاي با مقدار 75/۲، بالاترين و پايين‌ترين سطح هوشمندي ساختمان‌هاي مسكوني را داشته‌اند. نتايج معادلات ساختاري نشان مي-دهد كه در بين شاخص‌هاي بعد فناوري، سرعت استخراج داده‌ها در ساختمان با ضريب 0.411در بين شاخص هاي بعد مصرف انرژي، قطع انرژي و گاز در مواقع خطر با ضريب (0.641) و در بعد سخت‌افزاري، كنترل تجهيزات با اپليكيشن با ضريب (0.412) بيشترين اثر را بر هوشمندي ساختمان هاي مسكوني شهر شيراز دارند و در كل بعد فناوري و داده با ضريب 0.502 و بعد سخت‌افزار با ضريب 0.311 در مصرف بهينه انرژي و تحقق ساختمان هوشمند اثر گذار است. بصورت كلي ساختمان‌هاي مسكوني شهر شيراز از نظر هوشمند‌سازي در وضعيت مناسبي قرار ندارند و با توجه به ساختمان‌هاي مسكوني مدرن و بلندمرتبه و هچنين بافت قديمي و فرسوده، جهت ارتقاي كيفيت زندگي ساكنان و صرفه‌جويي در مصرف انژي و پيشگيري از حوادث مترقبه، لزوم توجه مديران شهري به فناوري هوشمند را ضروري مي‌سازد.