بررسي ميزان ارتباط توزيع شدت شكستگي با پارامترهاي ژئومكانيكي در مخزن سروك يكي از ميادين فروافتادگي دزفول

در اين مطالعه، توزيع شدت شكستگي در سازند سروك در يكي از ميادين فروبار دزفول و ميزان ارتباط آن با پارامترهاي ژئومكانيكي مورد بررسي قرار گرفت. داده‌هاي شدت شكستگي به همراه داده‌هاي مخزني نظير تخلخل و داده‌هاي مربوط به خصوصيات الاستيكي سنگ مورد استفاده قرار گرفت. به منظور توزيع بهتر شدت شكستگي، نشان‌گرهاي لرزه‌اي متعددي ساخته شدند. پس از بررسي ميزان ارتباط نشان‌گرهاي لرزه‌اي متعدد با شدت شكستگي، اين نشان‌گرها با استفاده از شبكه عصبي ادغام و به يك پارامتر سه‌بعدي تبديل گرديد تا به عنوان داده ثانويه در توزيع شدت شكستگي مورد استفاده قرار گيرند. پس از ساخت مدل ساختماني ميدان، داده‌هاي توزيع شدت شكستگي و تخلخل مفيد به همراه پارامترهاي ژئومكانيكي درشت‌نمايي شده و مورد آناليز واريوگرافي قرار گرفتند. نگارهاي تخلخل مفيد، انحراف سرعت صوت (VDL)، ضريب يانگ، ضريب پواسون و مقاومت فشاري تك محوري به همراه نگار شدت شكستگي با استفاده از الگوريتم‌هاي زمين‌آماري به-صورت سه‌بعدي توزيع گرديدند تا ميزان ارتباط پارامترهاي ژئومكانيكي با توزيع شدت شكستگي در مدل سه‌بعدي ساخته شده، مورد بررسي قرار گيرد. اين مطالعه نشان داد كه ارتباط بالايي مابين پارامترهاي ژئومكانيكي و تخلخل مفيد وجود دارد، اما ارتباط قابل توجهي مابين پارامترهاي ژئومكانيكي با توزيع شدت شكستگي ملاحظه نگرديد. همچنين بخش‌هاي با شدت شكستگي زياد در سروك بالايي و پاييني ارتباط مشخصي با ميزان توزيع تخلخل مفيد نشان نمي‌دهند. با توجه به تاثير فرايندهاي دياژنزي مختلف (براساس نگار انحراف سرعت) در مخزن مورد استفاده، نقش آنها در تغييرات تخلخل محرز بوده و باعث تغيير رفتار سنگ در طول زمان زمين‌شناسي و كاهش ارتباط پارامترهاي ژئومكانيكي (وضعيت فعلي) با توزيع شدت شكستگي (وضعيت قبلي) شده است.