تعيين احتمال خاستگاه گسل ها و شكستگي ها در يكي از مخازن نفتي بر مبناي نشانگرهاي لرزه اي حاصل از مكعب هدايت شيب

شناسايى و مطالعه هر چه بيشتر گسل‌ ها و شكستگى‌ ها در مخازن هيدروكربورى، اهميت ويژه‌اى در مراحل ازدياد برداشت و توسعه ميادين نفتى دارد. توصيف و ترسيم صحيح گسل‌ها و شكستگي‌ها مي‌تواند امكان اجراي پروژه‌هاي توسعه‌اي در صنعت نفت را فراهم آورد. يكى از روش هاى توصيف ناپيوستگى در لايه‌ها، استفاده از نشانگرهاى لرزه‌اى مي‌باشد. در اين مطالعه، از الگوريتم توسعه يافته توسط هاردپ و همراه با به كارگيري جديدترين روش‌هاي نشانگرهاي لرزه‌اي در يكي از ميادين نفتي ايران استفاده شده است تا توانايى آن در شناسايى گسل‌ها و شكستگى‌ها مورد ارزيابى قرار گيرد. نتايج اين مطالعه براى مخزن نفتى مورد نظر نشان مى دهد كه مكعب نشانگر احتمال گسل نازك (thinned fault likelihood) و همچنين احتمال گسل (fault likelihood) سازگاري خوبي را از لحاظ كيفيت و دقت نمايش ناپيوستگي‌ها فراهم مي‌كنند. در اين راستا استفاده از اطلاعات شيب و آزيموت لايه‌ها، نقش مهمى در افزايش دقت تفسير ناپيوستگى‌ها به خصوص شكستگى‌ها دارد. در نهايت، ارزيابي اين نشانگرها نشان مي‌دهد كه امتداد اصلي گسل‌ها و شكستگي‌ها در مخزن مورد مطالعه در راستاي شمالي -جنوبي و شمال غربي - جنوب شرقي مي‌باشد كه با داده‌هاي نگاره‌هاي تصويري (نمودارهاي رز داياگرام) در چاه‌هاي حفاري شده در اين ميدان مطابقت دارد. بر اساس توزيع چگالي شكستگي‌ها در محل چاه هاي حفاري شده مي‌توان نتيجه گرفت كه در كنار پديده هاي دياژنزي، شبكه‌هاي شكستگي و ارتباط آن‌ها با يكديگر مي‌تواند ميزان توليد چاه‌هاي ميدان را كنترل كند.