تحليل زبان چشم در سيره و سخنان پيامبر (صلي الله عليه و آله و سلم)

ارتباط، فرايند ارسال و دريافت پيام است كه گاه در قالب سخن و كلام و گاه در قالبي غير از كلام شكل مي گيرد. ميزان تأثيرگذاري ارتباط غير كلامي بر مخاطب و گيرنده، بيش از ارتباط كلامي است. ارتباط غيركلامي، حاصل به كارگيري اندام‌هاي مختلف بدن براي دريافت و ارسال پيام است. از بين انواع ارتباط غيركلامي، و به عبارتي كاربرد زبان بدن در فرايند ارتباط، «زبان نگاه» يا ارتباط چشمي همواره اهميت فوق العاده‌اي داشته است. به نظر مي‌رسد كه در متون ديني نيز اهميت اين موضوع مطرح بوده و از آن براي تقويت ارتباط با مخاطب به خوبي بهره برداري شده است. بر اين اساس، در مقالۀ پيش رو سعي بر استفاده از ساختار ارتباط چشمي يا زبان نگاه در سيره و سخنان پيامبر(ص)، با استفاده از روش تحليلي ـ توصيفي بوده است با طرح اين پرسش كه زبان نگاه در سيره و كلام پيامبر چگونه تجلي يافته است؟. يافته‌هاي اين پژوهش بيان كنندۀ آن است كه هر وقت چشم و نگاه بر تخت «سخن» نشسته است، پيام را حكيمانه رسانده ضمن آنكه در برگيرندۀ يك زبان رمزي و اشارتي نيز بوده است.