شناسايي مؤلفه‌هاي تأثيرگذار بر كاربست اصول گفتمان‌هاي نوظهور تاب‌آوري (هيوگو) در باب نظام مديريتي شهرها (مطالعه موردي: كلان‌شهر تبريز)

سيستم‌هاي شهري در حال حاضر با چالش‌هاي بزرگي در ارتباط با افزايش انواع مخاطرات و اثرات آن‌ها روبه‌رو هستند؛ ازاين‌رو برنامه‌ريزي در راستاي ارتقاي تاب‌آوري سيستم‌هاي شهري با توجه به اصول مطرح‌شده در سازمان‌ها و گفتمان‌هاي بين‌المللي و كاربست آن‌ها در نظام مديريتي شهرها ضرورتي اجتناب‌ناپذير است. بدين منظور هدف از پژوهش حاضر شناسايي مؤلفه‌هاي تأثيرگذار بر كاربست اصول گفتمان‌هاي نوظهور تاب‌آوري (هيوگو) در باب نظام مديريتي كلان‌شهر تبريز است. روش تحقيق آميخته (كمي-كيفي) با هدف توسعه‌اي-كاربردي و ماهيت توصيفي-تحليلي است كه به‌منظور گردآوري اطلاعات از روش پيمايشي يعني پرسشگري از نخبگان دانشگاهي و مديران و مسئولان حوزۀ مديريت بحران شهر تبريز كه بر اساس روش دلفي هدفمند 100 نفر به‌عنوان حجم نمونه برآورد گرديده و مشاهدات ميداني استفاده شده است. همچنين در راستاي بررسي روايي تحقيق از روش اعتبار محتوا، سنجش پايايي تحقيق از روش آلفاي كرونباخ و تجزيه‌وتحليل اطلاعات از مدل‌سازي معادلات ساختاري در نرم‌افزار Amos بهره گرفته شده است. يافته‌هاي تحقيق نشان مي‌دهد كه اصول 10 گانۀ مديريتي تاب‌آوري بر مبناي ديدگاه هيوگو به‌ويژه در ابعاد ساماندهي و هماهنگي، به‌روزرساني اطلاعات، آموزش جوامع محلي و اقدامات بازرسي در نظام مديريتي كلان‌شهر تبريز داراي وضعيت مساعدي نيست. مهم‌ترين مؤلفۀ تأثيرگذار بر كاربست اصول 10 گانۀ اين رويكرد در باب نظام مديريتي كلان‌شهر تبريز، تحقق مديريت واحد و حمايت‌كننده با ضريب 0/83 است. پس‌ازآن نيز به ترتيب بيشترين اثرگذاري مربوط به مؤلفه‌هاي ديدگاه سيستمي، هماهنگي و هم‌افزايي نهادي و مشاركت و ساختار تشكيلاتي يكپارچه با ضرايب 0/69، 0/63 و 0/58 بوده است.