تخمين و آشكارسازي آلودگي هوا در استان‌هاي ساحلي خليج‌فارس با رويكرد آب‌وهواي منطقه‌اي

يكي از چالش‌هاي و مسائل مهم جوي در دهه‌هاي اخير در مناطق كلان‌شهرها، آلودگي هوا است كه عوامل طبيعي و انساني مختلفي در ايجاد آن نقش اساسي دارند و اثرات زيان‌باري را روي انسان‌ها و محيط‌زيست مي‌گذارد. با توجه به اين موضوع تحقيق و بررسي آلودگي هوا مهم و ضروري است. بر اين اساس در پژوهش حاضر در برآورد ميزان كربن منوكسيد و دي‌اكسيد نيتروژن و نيز مقدار بخار آب موجود در جو در مقياس استان‌هاي جنوبي و جنوب غربي مشرف بر خليج‌فارس در سال‌هاي 2019- 2018، از داده‌هاي تصاوير ماهواره‌اي Sentinel-5 و در برآورد ميزان آئروسل‌ها و مقدار دماي سطح زمين (LST) در گستره مكاني و زماني مذكور از داده هاي تصاوير سنجنده MODIS استفاده شد. طبق يافته‌هاي به‌دست آمده، بيشينه غلظت Co با مقدار 0.037 mol/m^2 در آوريل 2019، بيشينه غلظت H2O، با مقدار 3703، mol/m^2 در آگوست 2019 و بيشينه غلظت NO2 با مقدار 0.000188 mol/m^2 در نوامبر 2018 قرار دارد. بيشينه مقدار روزانه LST با مقدار 324.5 درجه كلوين در ژوئن 2019 و بيش‌ترين مقدار شبانه LST با مقدار 302.5 درجه كلوين در ژوئن 2019 به‌دست آمد. بيشينه مقدار ضخامت عمق اپتيكي آئروسل‌ها با مقدار 13.79 μg/m^3 در طول‌موج (0.47 μm) در جولاي 2019 و كم‌ترين مقدار آن با مقدار 1.57 μg/m^3 در نوامبر 2018 در طول‌موج (0.55 μm) قرار دارد. نتايج حاصل از پايش زماني و مكاني مقادير Co، NO2، H2O، LST و AOD، امكان درك ملموس‌تري از تغييرات مكاني و زماني مؤلفه‌هاي موردبررسي را در مقياس كلان منطقه‌اي فراهم مي‌كند.