بررسي مقايسه‎اي−انتقادي بنيان‎هاي اخلاق اقتصادي اسلام از ديدگاه ماكس وبر و شهيد مطهري

هدف اين مقاله بررسي تطبيقي−انتقادي انديشه ماكس وبر درخصوص عوامل پيدايش و عدم‎پيدايش سرمايه‎داري در مسيحيت و اسلام، از منظر شهيد مطهري است. بنياد انتقادات اين نوشتار، پذيرش حقيقت وحياني دين است كه در عرصه نظريه‎پردازي مطالعات دين موجب تفكيك سطوح پژوهش ديني مي‎شود. ديدگاه جامعه‎شناسانه وبر و ابژه كردن و نگاه كاركردگرايانه به آن باعث شده از فهم فلسفه‎ها و حقايق باطني دين اسلام ناتوان بماند.به گمان وبر اسلام در ارائه اخلاقيات رستگاري عاجز مانده و ازاين‎جهت از قافله نظام سرمايه‎داري جامانده است؛ امّا به‎راستي آنچه موجب رويگرداني اسلام از فلسفه رستگاري و زهد بي‎انتهاي پيوريتاني است، مواجهه مثبت اسلام با دنياست. پليدانگاري جهان طبيعت و تكليف بي‎حدوحصر بشر كه ناشي از نبود اطمينان نسبت به سرنوشت است در اسلام جايگاهي ندارد. در عوض حقوق اسلامي بر پايه حسن ظن به خالق و مخلوق در جهان، او را به سمت شكوفايي اقتصادي مي‎كشاند.