اولويت‌ بندي پارامترهاي كليدي موثر در مبارزه‌ با‌ فساد در دولت الكترونيك ايران

آمارهاي سازمان شفافيت‌ بين‌الملل درباره شاخص ادراك‌ فساد در سال هاي اخير نشان‌ دهنده وضعيت ناخوشايند رتبه‌ عمومي كشور در اين حوزه مي باشد. عدم يكپارچگي بين‌سازماني و از دست‌رفتن بخش عمده‌اي از پروژه‌هاي اين حوزه طي حملات باج‌افزاري اخير به دليل نداشتن نقشه‌راه‌جامع سبب شده است تا حد زيادي جايگاه فناوري‌اطلاعات در اين حوزه در كشور كتمان گردد. پژوهش حاضر با هدف توسعه مدل دولت‌الكترونيك با تمركز بر مقابله با فساد در ايران با رويكرد اولويت‌بندي پارامترهاي كليدي موثر در مبارزه ‌با‌ فساد در راستاي شكل‌گيري ساختار جامع دولت‌الكترونيك انجام گرفته است. پژوهش برمبناي هدف، كاربردي-توسعه‌اي، برمبناي روش از نوع آميخته متوالي- اكتشافي و از نظر مسئله پژوهشي، توصيفي- همبستگي است. جامعه‌آماري در بخش كيفي، خبرگان در زمينه دولت‌الكترونيك و رفتار سازماني و در بخش كمي، كارمندان بازرسي و نظارت، حراست و مديران اجرايي دستگاه‌هاي اجرايي منتخب و تعدادي از اساتيد حاذق دانشگاه است. روش نمونه‌گيري در مرحله كيفي، قضاوتي و در مرحله كمي، خوشه‌اي است. ابزار جمع‌آوري داده‌ در مرحله كيفي، مصاحبه  و در مرحله كمي، پرسشنامه با سؤالات بسته مي باشد. به‌منظور تحليل داده ها در بخش كيفي، از روش تحليل تم و در مرحله دوم از روش دلفي فازي استفاده شده است. نتايج نشان داد كه فناوري اطلاعات و دسترسي به شبكه، قوانين و مقررات ، خدمات و سرمايه انساني ضمن اثرگذاري بر كاهش فساد، اولويت هاي كليدي را در ساختار دولت‌الكترونيك شكل مي‌دهند. لذا دولت الكترونيك عاملي اثرگذار بر كاهش فساد است و اين امر زماني محقق مي شود كه اجزاي دولت الكترونيك به درستي مورد توجه قرار گيرند.