بازشناسي شاخص‌هاي عيني- كالبدي در زيبايي‌شناسي جداره شهري با اولويت‌بندي ادراكات فردي (مورد پژوهي: پياده راه ارم شهر قم)

جداره‌هاي شهري، از مؤثرترين عناصر محيطي تأثيرگذار بر كيفيت فضاهاي شهري محسوب مي‌شوند و ارتقا كيفي آن‌ها به بالا رفتن كيفيت كالبدي در شهر منجر مي‌شود. امروزه منظر شهري و شاخص‌هاي زيبايي‌شناسي آن، جايگاه تعريف‌شده و روشني دارد، اما سؤال از منظر شهري ذهن را به سمت مؤلفه‌هاي تأثيرگذار با آن سوق مي‌دهد. لذا هدف از اين نوشتار استخراج راهكارهاي مؤثر بر ارتقاي جنبه زيبايي‌شناسي در بعد عيني-كالبدي جداره شهري و هم‌چنين اولويت‌بندي آن‌ها از منظر شهروندان در پياده‌راه ارم شهر قم مي‌باشد. حجم نمونه با استفاده از فرمول كوكران و با سطح خطاي 5 درصد، 384 نفر محاسبه‌شده و روش‌شناسي پژوهش، با توجه به ماهيت و روش پاسخ‌دهي به مسائل تحقيق از نوع توصيفي-كمي و ازلحاظ هدف، كاربردي است. به‌منظور تحليل داده‌هاي جمع‌آوري‌شده، از نرم‌افزار ليزرل جهت طراحي معادله ساختاري استفاده شده است. نتايج پژوهش بيانگر اين نكته است كه جداره‌هاي شهريِ محدودۀ پياده‌راه ارم، نيازمند كيفيت‌بخشي در مؤلفه‌هاي منظر شهري نظير زيبايي و تنوع بصري در تزئينات جداره، توجه به الحاقات در نما و هم‌چنين توجه ويژه در به‌كارگيري تنوع در بافت مصالح است. شهروندان مؤلفه عدم وضعيت آشفتگي و اغتشاش بصري در پياده‌راه را با ضريب تأثير 0/82، مثبت و مناسب ارزيابي كرده و اين مؤلفه را بالاترين اولويت و ترجيحات بصري خود مي‌دانند.