اثر تنش آبي و كاربرد پتاسيم بر برخي ويژگي‌هاي رشدي نهال‌هاي كشت بافتي خرما رقم زاهدي

به منظور بررسي تأثير تنش آبي و كاربرد كود سولفات پتاسيم بر برخي ويژگي‌هاي رشدي نهال‌هاي كشت بافتي خرما رقم زاهدي، اين تحقيق به‌صورت آزمايش فاكتوريل بر پايه طرح بلوك‌هاي كامل تصادفي با 3 تكرار روي 45 اصله نهال يك‌ساله اجرا شد. تنش آبي در سه سطح (آبياري به‌ مقدار 100، 80 و 60 درصد تبخير تجمعي از تشت تبخير كلاس A) و كود سولفات پتاسيم در پنج سطح (صفر، محلول‌پاشي برگي 2 گرم در ليتر، محلول‌پاشي برگي 4 گرم در ليتر، كاربرد خاكي 50 گرم براي هر نهال، كاربرد خاكي 100 گرم براي هر نهال) روي نهال‌ها اعمال شد. در پايان آزمايش ويژگي‌هاي رشدي شامل محيط تنه، تعداد برگ، طول و عرض برگ، تعداد برگچه، طول و عرض برگچه، وزن تر و خشك اندام هوايي اندازه‌گيري و مورد تجزيه و تحليل آماري قرار گرفتند. نتايج نشان داد كه افزايش تنش آبي به‌طور معني‌داري بر تمامي صفات رشد رويشي اثر منفي گذاشت، درحالي كه كاربرد سولفات پتاسيم آثار تنش آبي را تعديل كرد. در بالاترين سطح تنش آبي (آبياري به مقدار 60 درصد نياز آبي) بدون كاربرد پتاسيم براي وزن تر و خشك اندام هوايي به ترتيب مقادير 590 و 243 گرم ثبت شد، درحالي كه با كاربرد خاكي 100 گرم سولفات پتاسيم در همين سطح تنش آبي، وزن تر و خشك اندام هوايي به طور معني‌داري به ترتيب به 706 و 346 گرم افزايش يافت. در اين تحقيق، كاربرد خاكي كود سولفات پتاسيم نسبت به روش محلول‌پاشي برگي اثرات بهتري روي صفات رشدي نهال‌هاي خرما داشته است. در تمامي سطوح تنش آبي، كاربرد كود سولفات پتاسيم به ويژه در كاربرد خاكي 100 گرم براي هر نهال باعث افزايش رشد رويشي، وزن تر و خشك نهال و بهبود مقاومت به تنش آبي شد.