نقش ترس و اضطراب در فرايند يادگيري زبان هاي خارجي: بر اساس بررسي ميداني آموزش زبان آلماني در ايران

ترس و اضطراب در كنار انگيزه و نگرش بخشي از عوامل شخصيتي را تشكيل مي‌دهند كه در روند يادگيري زبان خارجي و زبان دوم مؤثر هستند. ترس زباني يكي از انواع ترس‌هاي موقعيتي است و تأثير آن بر روند يادگيري زبان خارجي مورد بررسي بسياري از پژوهش‌گران قرار گرفته است. در اين جستار، علاوه بر معرفي انواع ترس‌هاي مرتبط با يادگيري زبان خارجي و زبان دوم، به دنبال نشان‌دادن ارتباط ميان ميزان ترس و اضطراب با سطح زباني هستيم. فرضيۀ پژوهش پيش‌رو بر اين نكته تأكيد دارد كه هرچه زبان‌آموزان در سطح بالاتري از زبان قرار مي‌گيرند، از ميزان ترس آن‌ها كاسته مي‌شود. براي دست‌يافتن به پرسش اين پاسخ‌ها از مدل ارائه‌شده از سوي هورويتز و همكاران (1986) استفاده كرديم كه براي سنجش ميزان ترس در زبان خارجي مورد استفاده قرار مي‌گيرد. اين پرسشنامه در سه سطح A1 (سطح مبتدي)، B1 (سطح متوسط) و B2 (سطح بالاي متوسط) در اختيار 45 زبان‌آموز در يكي از موسسات آموزش زبان آلماني در ايران قرار گرفت. در هر يك از سطوح يادشده، 15 زبان‌آموز شركت داشته‌اند. نتايج اين پژوهش نشان داد كه فرضيۀ مطرح شده مورد تأييد نيست. به اين معنا كه بالارفتن سطح زباني لزوماً به كاهش ميزان ترس و اضطراب زبان‌آموزان منجر نمي‌شود.