تاثير بازارگرايي بر عملكرد سازماني با نقش ميانجي يادگيري‌گرايي (مطالعه موردي: شركت‌هاي پگاه، مخابرات و پارس‌سوئيچ)

دستيابي به عملكرد بالاتر هدفي است كه سازمان‌ها براي رسيدن به آن، به اقدامات مختلفي روي مي‌آورند. يادگيري سازماني و بازارگرايي به عنوان ابزاري سودمند براي سازمان‌ها معرفي شده تا به عملكرد مطلوب برسند. هدف اين پژوهش تعيين تاثير بازارگرايي بر عملكرد سازماني با نقش ميانجي يادگيري‌گرايي است. پژوهش كاربردي حاضر از نظر روش جمع‌آوري داده‌ها، توصيفي - پيمايشي است. جامعه آماري اين پژوهش كاركنان شركت‌هاي پگاه، مخابرات، پارس‌سوئيچ بودند. با توجه به نمونه‌گيري اوليه و تعيين انحراف واريانس، با استفاده از فرمول كوكران، تعداد حجم نمونه آماري اين پژوهش شامل 131 نفر از كاركنان به دست آمد كه به روش نمونه‌گيري غيراحتمالي در دسترس به پرسش‌ها پاسخ دادند. ابزار جمع‌آوري داده‌ها پرسشنامه‌اي مشتمل بر سه متغير بازارگرايي، يادگيري‌گرايي و عملكرد سازماني بود كه پايايي آن با ضريب آلفاي كرونباخ تمامي‌متغيرها بيشتر از حداقل مقدار استاندارد (0/7) و روايي آن از طريق (AVE) بيش از 0/4 تاييد شد. در اين پژوهش از مدل‌يابي معادلات ساختاري و روش حداقل مربعات جزئي جهت آزمون فرضيات و برازش مدل استفاده‌ شد. طبق يافته‌ها مقدار t-value تاثير متغيرهاي بازارگرايي و يادگيري‌گرايي بر عملكرد سازماني به ترتيب با 7/802 و 9/521 و تاثير بازارگرايي بر يادگيري‌گرايي با 6/107 تاييد شد. نتايج نشان داد، بازارگرايي بر عملكرد سازماني با نقش ميانجي يادگيري‌گرايي تاثير دارند. بنابراين سازمان‌هاي بازارگرا از طريق يادگيري سازماني و افزايش سطح دانش و آگاهي و مهارت كاركنان مي‌توانند عملكرد سازماني خود را در بازار رقابتي ارتقاء دهند.