اثربخشي تلفيق سايكودراما با درمان شناختي رفتاري گروهي بر ابعاد حساسيت بين‌فردي و اضطراب اجتماعي در نوجوانان دختر

مقدمه: اختلال اضطراب اجتماعي با فراواني 13 درصدي و شيوع بالاتر در نوجوانان دختر به‌عنوان سومين اختلال شايع رواني مطرح شده است؛ بنابراين هدف اين پژوهش بررسي تلفيق سايكودراما با درمان شناختي رفتاري گروهي بر ابعاد حساسيت بين‌فردي و اضطراب اجتماعي نوجوانان دختر شهرستان سيرجان بود.روش: پژوهش حاضر يك پژوهش نيمه‌آزمايشي با طرح پيش‌آزمون - پس‌آزمون و پيگيري با گروه كنترل بود. جامعه آماري شامل كليه دانش‌آموزان دختر پايه نهم شهرستان سيرجان در سال تحصيلي401-1400 بودند كه پس از غربالگري و تشخيص اوليه، تعداد 24 نفر به‌صورت نمونه گيري در دسترس انتخاب و به صورت تصادفي در گروه آزمايش (12 نفر) و گروه كنترل (12 نفر) گمارده شدند. گروه آزمايش درمان تلفيقي سايكودراما با درمان شناختي رفتاري گروهي را به مدت 9 جلسه 120 دقيقه اي و به‌صورت هفتگي دريافت كردند. جهت جمع آوري داده ها از پرسشنامه اضطراب اجتماعي نوجوانان (SAS-A) و حساسيت بين فردي (IPSM) استفاده شد. داده ها با استفاده از تحليل كوواريانس چندمتغيري تحليل شدند.يافته ها: نتايج حاصل از تحليل كوواريانس چندمتغيري بيانگر تأثير معني دار درمان تلفيقي سايكودراما با درمان شناختي رفتاري گروهي بر كاهش حساسيت بين فردي و اضطراب اجتماعي، در مرحله پس آزمون و پيگيري در گروه آزمايش نسبت به گروه كنترل بود (p≤0.01).نتيجه گيري: بطور كلي نتايج حاكي از آن بود كه تلفيق سايكودراما با درمان شناختي رفتاري گروهي بدليل استفاده از ايفاي نقش و عيني ساختن تخيلات و گرايش هاي دروني و همچنين تأكيد بر بازسازي شناختي، بر بهبود اضطراب اجتماعي و كاهش حساسيت بين فردي در نوجوانان مؤثر بود.