ارتباط بين ذهن‌آگاهي، دشواري در تنظيم هيجان، خودخاموشي و استرس ادراك شده با سندرم پيش از قاعدگي: رويكرد مدليابي معادلات ساختاري

مقدمه: پژوهش حاضر با هدف بررسي اثر ذهن‌آگاهي، دشواري در تنظيم هيجان و خودخاموشي بر سندرم پيش از قاعدگي از طريق نقش ميانجي استرس ادراك شده انجام گرفت.روش: روش پژوهش توصيفي و از نوع همبستگي بود كه از طريق مدل يابي معادلات ساختاري انجام گرفت. در همين راستا با استفاده از روش نمونه‌گيري تصادفي چند مرحله‌اي، نمونه‌اي برابر با 380 نفر از ميان دانشجويان دختر دانشگاه شهيد چمران اهواز انتخاب شد. ابزار غربالگري سندرم پيش از قاعدگي (PSST)، پرسشنامه ذهن آگاهي فرايبورگ (FMI-SF)، مقياس دشواري در تنظيم هيجان (S-DERS)، مقياس خودخاموشي و پرسشنامه استرس ادراك شده توسط شركت‌كنندگان در پژوهش، تكميل شد.يافته ها: نتايج نشان داد بين ذهن‌آگاهي و استرس ادراك شده رابطه مستقيم و منفي معنادار وجود دارد، اما بين دشواري در تنظيم هيجان و خودخاموشي با استرس ادراك شده رابطه مستقيم و مثبت معنادار وجود دارد. همچنين بين استرس ادراك شده و سندرم پيش از قاعدگي نيز رابطه معنادار يافت شد. مهمترين يافته حاكي از آن است كه استرس ادراك شده در ارتباط بين ذهن‌آگاهي، دشواري در تنظيم هيجان و خودخاموشي با سندرم پيش از قاعدگي به عنوان ميانجي‌گر عمل ‌مي‌كند. با توجه به يافته‌ها، مدل پيشنهادي با داده‌ها برازش دارد و مورد تأييد است.نتيجه گيري: بر اساس يافته‌ها مي‌توان نتيجه گرفت كه ذهن‌آگاهي، دشواري در تنظيم هيجان، خودخاموشي و استرس ادراك شده در ابتلا به سندرم پيش از قاعدگي نقش مؤثري ايفا مي‌كند. در همين راستا، نداشتن پذيرش و آگاهي نسبت به هيجانات و سركوب احساسات، زمينه ساز ادراك استرس بالا مي‌شود. در نهايت، مجموعه اين الگو به تجربه شديدتر علائم سندرم پيش از قاعدگي ختم خواهد شد.