بررسي مقايسه‌اي راهبردهاي تنظيم هيجان و طرحواره‌هاي ناسازگار اوليه در افراد مبتلا و غير مبتلا به اختلال وحشتزدگي

مقدمه: اختلال وحشتزدگي يكي از اختلالات اضطرابي با مشخصه حملات غيرمنتظره عودكننده است كه ظرف چند دقيقه به اوج مي‌رسد و با نشانه‌هاي جسماني و شناختي مختلفي از جمله، مشكلات در پردازش هيجاني و پردازش اطلاعات همراه است. مطالعه حاضر به منظور بررسي مقايسه اي راهبردهاي تنظيم هيجان و طرحواره‌هاي ناسازگار اوليه در افراد مبتلا و غير مبتلا به اختلال وحشتزدگي اجرا گرديد.روش: به منظور اجراي ﭘﮋوﻫﺶ علي–مقايسه اي ﺣﺎﺿﺮ، تعداد 30 نفر از افرد داراي اختلال وحشت زدگي مراجعه كننده به مراكز روا ن درماني شهر گرگان، و همچنين 30 نفر از همتايان عادي آنها، با استفاده از روش نمونه گيري هدفمند انتخاب و همگي پرسشنامه‌هاي نشانه‌هاي اختلال پانيك ليبوويتز، پرسشنامه تنظيم هيجان گروس و جان و پرسشنامه طرحواره هاي ناسازگار اوليه يانگ را تكميل نمودند. داده‌ها با روش تحليل واريانس چند متغيري با استفاده از نرم افزار SPSS تحليل شدند.يافته‌ها: يافته ها نشان داد كه افراد مبتلا به اختلال وحشتزدگي در مقايسه با همتايان عادي نمرات كمتري در راهبرد باز ارزيابي شناختي (p 0.05)، و نمرات بالاتري در راهبرد سركوبي هيجاني (p 0.05) و نيز در همه حوزه هاي طرحواره هاي ناسازگار اوليه (p 0.05) كسب نمودند.نتيجه‌گيري: با توجه به يافته هاي تحقيق حاضر، آموزش شيوه هاي تنظيم هيجاني به عموم مردم و همچنين مداخلات معطوف به درمان طرحواره هاي ناسازگار اوليه مي تواند نقش موثري در پيشگيري از اختلالات اضطرابي، بويژه اختلالا وحشت زدگي داشته باشد.