بهبودي از اختلال دوقطبي نوع يك بر اساس آشفتگي خواب و سوگيري حافظه اي مرتبط با مانيا: نقش ميانجي حافظه كاري

مقدمه: اختلال دوقطبي نوع يك شديدترين و شايع ترين زيرگروه اختلال دوقطبي است. مطالعه بر چگونگي تاثير علائم اين اختلال بر روند بهبودي، مي تواند در زمينه ي درمان و جلوگيري از عود به كار رود. بدين منظور هدف پژوهش حاضر مدل يابي علي بهبودي از اختلال دوقطبي نوع يك بر اساس آشفتگي خواب و سوگيري حافظه اي مرتبط با مانيا، با نقش ميانجي حافظه كاري مي باشد.روش: اين مطالعه ي مقطعي با روش نمونه گيري در دسترس روي 126 بيمار مبتلا به اختلال دوقطبي نوع يك در فاز شيدايي كه به مطب هاي روانپزشكي مراجعه كرده بودند، انجام شد. افراد نمونه 30 روز پس از پر كردن پرسشنامه ها و سنجش اوليه، مورد سنجش مجدد شدت مانيا قرار گرفتند. داده ها با مدل معادلات ساختاري و با نرم افزار Smartpls-3 تحليل شدند.يافته ها: نتايج نشان داد كه عوامل آشفتگي خواب و حافظه كاري از عوامل موثر بر بهبودي از اختلال هستند (t 1.96 و P 0.05)، ولي رابطه ي سوگيري حافظ هاي مرتبط با مانيا بر بهبودي از اختلال رد شد (t 1.96 و P 0.05).نتيجه گيري: آشفتگي خواب به صورت مستقيم و غير مستقيم (از طريق تاثير بر حافظه ي كاري)، و سوگيري حافظه اي مرتبط با مانيا نيز از طريق تاثير بر حافظه ي كاري مي توانند بر بهبودي از اختلال دوقطبي تاثيرگذار باشند.