شيوع شناسي اختلال بي نظمي خلق مخرب در دانش آموزان دوره اول متوسطه

مطالعه حاضر، با هدف تعيين ميزان شيوع اختلال بي نظمي خلق مخرب در دانش آموزان دوره اول متوسطه شهر كرمانشاه انجام شد. طرح اين پژوهش، توصيفي-زمينه يابي است. 584 دانش آموز (282 پسر و 302 دختر) دوره اول متوسطه با روش نمونه گيري خوشه اي چندمرحله اي انتخاب شدند و با استفاده از پرسشنامه اختلال بي نظمي خلق مخرب مورد سنجش قرار گرفتند. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS26 و روش هاي آمار توصيفي و استنباطي شامل آزمون خي دو تحليل شدند. نتايج نشان داد ميزان شيوع اختلال بي نظمي خلق مخرب در دانش آموزان به صورت كلي 11.13، در پسران 82.13و در دختران 60.8 مي باشد. تفاوت معني داري بين ميانگين نمره بي نظمي خلق مخرب و جنس (0.001=P) و بي نظمي خلق مخرب و ناحيه آموزش و پرورش دانش‌آموزان (0.024=P) وجود داشت ولي بين بي‌نظمي خلق مخرب و سن و پايه تحصيلي تفاوت معني‌داري وجود نداشت. نتايج نشان داد كه شيوع اختلال بي‌نظمي خلق مخرب در نوجوانان پسر و دختر شهر كرمانشاه بالا مي‌باشد بنابراين لزوم اقدامات پيشگيرانه و درماني از سوي آموزش پرورش اين استان و همچنين تصميم گيرندگان سلامت آشكار مي‌گردد.