شبكه نظام مسائل راهبردي زنان در جمهوري اسلامي ايران

مسائل زنان در جمهوري اسلامي ايران‌ به شدت متنوع و متكثرند. آن‌ها جنس واحدي ندارند و اهميت‌شان در سياست‌گذاري يكسان نيست. ضمن اينكه سياست‌گذار نمي‌تواند به صورت هم‌زمان به همه آن‌ها بپردازد. تصميم‏‌گيري مؤثر و نتيجه‏‌بخش در اين خصوص، نيازمند شناخت نظام مسائل و اولويت‌بندي دقيق و درست آن‌هاست. اين پژوهش با هدف شناخت اين مسائل و اولويت‏‌‏بندي آنها، با استفاده از نرم‌افزار ميك‌مك برآوردي از مسائل راهبردي زنان بر اساس ميزان تأثيرگذاري و تأثيرپذيري غيرمستقيم ارائه داده است. در برآورد اين مسئله‏‌ها، زاويه ديد سياستگذار در چارچوب نظام حكمراني و بايسته‏‌هاي سياستگذاري در اولويت بوده است. از اين رو پژوهش، مسئله‏‌هايي كه با امنيت ملي جمهوري اسلامي ايران در پيوند است را بازنمايي مي‌‏كند. بر اساس يافته‏‌هاي اين پژوهش، «تأخر اجتهاد حوزوي در قبال تحولات اجتماعي زنان»، «بحران نمايندگي سياسي و ساختار رسمي مردانه تصميم‏‌گيري و سياست‏گذاري»، «تهديدانگاري مطالبات زنانه و امنيتي‌‏‎‌‌‎سازي مطالبات زنان» و «سياست‏‌زدگي در مديريت مسائل زنان و اولويت‌‏بندي نادرست مسائل آنان» به عنوان مهمترين عوامل تأثيرگذار در نظام مسائل زنان شناسايي شدند. «كاهش مرجعيت داخلي در حوزه زنان» و «استفاده ابزاري اپوزيسيون از بي‌توجهي حكومت به مطالبات زنان» دو متغير وابسته به شمار مي‌آيند كه از همه عوامل تأثيرپذيرفته و كم‌ترين تأثير را بر روي مسائل ديگر دارند. مهمترين متغيرهاي تقويت‏‌كننده نيز، «شكاف بين سبك زندگي رسمي و عرفي زنان» و «ناديده‏‌انگاري مطالبات جديد زنان» بودند.