اثر تنش خشكي و سولفات پتاسيم بر عملكرد دانه و صفات فيزيولوژيك گياه كينوا

به منظور كاهش آسيب ايجاد شده به وسيله تنش خشكي در گياه كينوا، آزمايشي به صورت طرح كرت‎هاي خرد شده در قالب طرح بلوك‎هاي كامل تصادفي با سه تكرار در ايستگاه مركز تحقيقات كشاورزي و منابع طبيعي كرمان در سال زراعي 1400-1399 انجام شد. فاكتور اصلي شامل سه سطح تيمار آبياري (آبياري تا مرحله رسيدگي كامل به عنوان شاهد، آبياري تا شروع مرحله گل‎دهي و آبياري تا مرحله خميري نرم) و فاكتور فرعي شامل دو سطح كود سولفات پتاسيم (8 كيلوگرم در هزار متر مربع و عدم كاربرد آن) بود. اثر فاكتور آبياري و سولفات پتاسيم بر روي عملكرد دانه و كليه صفات فيزيولوژيك اندازه‎گيري شده ‌معني‎دار بود. بيشترين عملكرد دانه (2/309 تن در هكتار) در گياهان شاهد و كمترين آن (1/366 تن در هكتار) در شرايط آبياري تا شروع مرحله گل‎دهي مشاهده شد. اين نتايج نشان داد كه تنش خشكي اثر زيان‎آوري بر روي عملكرد دانه داشته، محتواي رنگيزه‎هاي فتوسنتزي را كاهش و فعاليت آنزيم‎هاي آنتي‎اكسيدان، نشت يوني و محتواي مالون دي آلدهيد را افزايش داد. كاربرد كود سولفات پتاسيم منجر به افزايش عملكرد دانه شد. بطوري‎كه عملكرد دانه در هر سه تيمار آبياري به طور ميانگين 25/8 درصد نسبت به عدم كاربرد كود افزايش نشان داد كه نشان‎دهنده تأثير مطلوب اين كود بر روي عملكرد دانه كينوا مي‎باشد. بنابراين با توجه به اينكه تنش خشكي صفات فيزيولوژيك را تحت تأثير قرار داده و در نهايت منجر به كاهش عملكرد دانه گياه كينوا مي‎شود، براي جبران اثرات زيان‎آور آن مي‎توان از كود سولفات پتاسيم استفاده كرد.