آزمون مدل علّي سلامت عمومي براساس توكل بر خدا و حمايت اجتماعي با واسطه‌گري ويژگي‌هاي شخصيتي در زنان

هدف پژوهش حاضر آزمون مدل علّي سلامت عمومي براساس توكل بر خدا و حمايت اجتماعي با واسطه‌گري ويژگي‌هاي شخصيتي در زنان تحت سرپرستي شهرستان ايذه در سال 1401 است. طرح پژوهش حاضر از نوع بنيادي و در چارچوب طرح‌هاي همبستگي از طريق الگويابي معادلات ساختاري (تحيل مسير) است. جامعه مورد مطالعه شامل كليه زنان سرپرست خانواده تحت پوشش شهرستان ايذه در فاصله زماني ارديبهشت تا تيرماه 1401 به تعداد 1300 مورد بود. تعداد 230 زن سرپرست خانواده براساس نرم افزار جي پاور به صورت نمونه‌گيري هدفمند انتخاب شدند. براي جمع‌آوري داده‌ها از پرسش نامه‌هاي توكل بر خدا بك و مك‌دونالد (2004)، مقياس حمايت اجتماعي ادراك شده چند بعدي (1988)، مقياس شخصيتي پنج عاملي فرم كوتاه مك‌كري و كاستا (1989) و سلامت عمومي گلدبرگ (1972) استفاده شد. داده‌ها با استفاده از مدل‌يابي معادلات ساختاري (تحليل مسير) مورد تحليل قرار گرفت. نتايج تحليل، بيانگر تاييد برازش مدل فرضي پژوهش بود. ضرايب تحليل مسير در اين مطالعه نشان داد كه توكل بر خدا و حمايت اجتماعي بر سلامت عمومي اثر مستقيم و معني‌داري دارد. از بين ويژگي‌هاي شخصيتي: ويژگي روان‌رنجوري بر سلامت عمومي اثر منفي و برون‌گرايي، سازش‌پذيري، مسوليت‌پذيري و تجربه‌گرايي بر سلامت عمومي اثر مستقيم و معني‌داري دارد. همچنين مدل نشان داد كه توكل بر خدا و حمايت اجتماعي با واسطه‌گري ويژگي‌هاي شخصيتي بر سلامت عمومي اثر غيرمستقيم دارند (P≤0.01 ). براين اساس مي‌توان گفت كه با افزايش توكل بر خدا و حمايت اجتماعي سلامت عمومي افزايش مي يابد و ويژگي هاي شخصيتي در اين رابطه نقش ميانجي ايفا مي كند.