بررسي دو عنصر كيفي نمايش (كشمكش و صحنه) در داستان اسكندر در شاهنامه از حيث اقتباس سينمايي

داستان اسكندر در شاهنامه فردوسي يكي از دراماتيك ترين داستان ها در مورد زندگي اسكندر است. اين داستان از حيث دو عنصر كيفي نمايش يعني كشمكش ها و صحنه هاي دراماتيك بسيار حائز اهميت است، به گونه اي كه در بين عناصر كيفي اين دو را بايد استثنايي بي مانند به حساب آورد. بر اين اساس در مقاله پيش رو هدف اين است تا به روش توصيفي- تحليلي و نيز استفاده از تقسيم بندي موجود در كتاب شناخت عوامل نمايش به اين پرسش اصلي پاسخ داده شود كه كشمكش ها و صحنه هاي داستان اسكندر براي اقتباس چه ظرفيت ها و تنوعي دارند. نتايج اين پژوهش نشان ميدهد كه كشمكش هاي اين داستان بسيار متنوع يعني براساس ماهيت عنصر مخالف از نوع كشمكش هاي جامعه ضدّ اجتماع، آدمي ضدّ آدمي، آدمي ضدّ طبيعت و آدمي ضدّ جامعه و آدمي ضدّ خود است و نيز براساس ماهيت كشمكش از نوع همراه با جهش و حركت است. صحنه هاي رزم با ايراني ها، ازدواج با روشنك، مرگ دارا و آيين تدفين او و ... نيز از صحنه هاي دراماتيك اين روايت است كه به دليل برخورداري از ساختار نمايشي بسيار قابليت اين را دارد كه فيلم نامه اي نيز با استفاده از اين صحنه ها و كشمكش ها نوشته و فيلمي ساخته شود.