ضرورت آموزش كاربردشناسي آلماني در راستاي كاهش خطا در زبان آموزان ايراني

يكي از اهداف اصلي دوره‌هاي آموزش زبان‌آلماني ايجاد و ارتقاي توانايي گفتاري و مكالمه زبان‌آموزان ايراني است. ازآنجاييكه مكالمه وگفتار منحصرا به معناي ساخت جملات و قرارگرفتن واژگان دركناريكديگر نبوده وهدف اصلي، برقراري وحفظ ارتباط وانتقال صحيح منظوروياخواسته گوينده به مخاطب مي‌باشد، فراگيري معاني مختلف واژگان درقالب متن درراستاي بكارگيري واژگان متناسب باهدف گوينده ضروري است، امري كه براساس علم كاربردشناسي در انتقال مفاهيم صحيح حائز اهميت است زيرا اكثرواژگان دربافت ودرقالب جملات درزبان‌آلماني داراي معاني متفاوتي مي‌باشند و عدم آگاهي از كليه معاني، افزايش خطارا به ‌دنبال خواهدداشت، خطاهايي كه غالبا بعنوان خطاهاي پنهان شمرده مي‌شوند، زيرا جملات وگفتار به ظاهر صحيح مي‌باشد در حاليكه هدف گوينده را دربرندارد. علاوه برآن زبان‌آموزان به دلايل متفاوتي ازجمله عوامل روانشناختي، ترس وخجالت ازخطا وغيره ازمشاركت در مكالمات وبكارگيري عملي زبان آموخته شده دوري گرفته و خطاهاي آنها مشخص نشده وپنهان مي‌مانند. عامل ايجادبسياري ازخطاها درزبان‌آموزان ايراني بعلت عدم آگاهي آنها ازعلم كاربردشناسي و عدم توجه به معاني مختلف واژگان دربافت وساختارمتن است. علاوه برآن وجود تفاوت‌هاي فرهنگي واجتماعي ميان دوكشور مقصدومبداء جزء عوامل ايجادخطا درروند آموزش ويادگيري زبان‌آلماني محسوب مي‌شوند. مقاله حاضر درراستاي تقليل خطاهاي زبان‌آموزان ايراني و باتوجه به اهميت علم كاربردشناسي دركاهش خطا به ضرورت توجه به كاربردشناسي آلماني درروند آموزش اين زبان باتوجه به تفاوت‌هاي موجود فرهنگي و زباني اشاره دارد.