تفاوت ساختاري ساخت هاي حاوي سور شناور و سور غيرشناور در زبان فارسي

پديده شناورسازي سور كه در آن سور از گروه حرف تعريف مرتبطش جدا است، تحليل هاي مختلفي از جانب زبان شناسان گوناگون داشته است كه مهم ترين آن ها تحليل قيدي و رهاسازي است. در مقاله حاضر به هر دو تحليل اشاره شده و با داده هايي از زبان فارسي تحليل قيدي كنار گذاشته مي شود. در تحليل رهاسازي عقيده بر اين است كه ساخت هاي حاوي سور شناور و ساخت هاي حاوي سور غيرشناور داراي زيرساختي يكسان هستند، به اين صورت كه سور و گروه حرف تعريف در ابتدا با هم سازه اي واحد را شكل مي دهند و سپس در نتيجۀ جابجايي گروه حرف تعريف از درون اين سازۀ واحد، سور همان جا رها شده و شناور مي گردد. مقاله حاضر با استفاده از شواهدي نشان مي دهد كه اين دو ساخت برخلاف تصور رايج رويكرد رهاسازي، هر كدام ساختاري مستقل از ديگري دارد. در ساختاري كه براي ساخت هاي حاوي سور شناور مطرح مي شود، سور شناور افزوده اي به گروه حرف تعريف مرتبطش است كه با فرآيند افزودگي متاخر وارد اشتقاق مي شود: يعني ابتدا گروه حرف تعريف در جايگاه موضوع ادغام شده و سپس به جايگاهي بالاتر حركت مي كند و در اين جايگاه دوم سور به آن افزوده مي شود. در چارچوب الگوريتم برچسب گذاري نشان مي دهيم سوري كه در چنين ساختاري قرار دارد و افزودۀ گروه حرف تعريف است، اجباراً شناور مي شود، چرا كه ساختار حاصل از افزوده شدن سور به گروه حرف تعريف، براي پذيرفتن برچسبي به منظور دريافت تعبير معنايي، نيازمند يك جابجايي از درون اين ساختار است؛ بنابراين گروه حرف تعريف اجباراً جابجا شده و سور به صورت شناور رها مي شود. در همين چارچوب، تنها ساختار قابل قبول براي ساخت هاي حاوي سور غيرشناور نيز ساختاري معرفي شده كه در آن گروه حرف تعريف متمم و خواهر هستۀ سور است. نشان مي دهيم در چنين ساختاري به علت فاز بودن گروه سور، گروه حرف تعريف به عنوان متمم آن، امكان جابجايي ندارد و در نتيجه، سور در چنين ساختي اجباراً غيرشناور مي ماند