بررسي فرايند حضور بندهاي موصولي تحديدي در جايگاه پسافعلي در زبان فارسي

هدف اصلي مقالۀ پيش ‌رو بررسي چگونگي وقوع بندهاي موصولي در جايگاه پسافعلي و قرارگيري آنها با فاصله از هستۀ اسمي توصيف شونده ‌شان است. در اين راستا، ابتدا بندهاي موصولي به دو گونۀ تحديدي و غيرتحديدي تقسيم مي‌شوند. به دليل گستردگي اين حوزه، مقالۀ حاضر تنها سازوكار گونۀ تحديدي را مورد بررسي قرار مي‌دهد. در اين مقاله، ضمن اتخاذ رويكردي غير حركتي به جملات موصولي پسافعلي در قالب نظريه كمينه‌گرا و با ارائۀ استدلال‌هاي حاصل از فرايند ارتقا سور و ادغام سازۀ اداتي، از فرضيه­اي حمايت مي­كنيم كه به موجب آن بند‌هاي موصولي پسافعلي به نسخه­اي از گروه اسمي موصوف كه خود به گره‌اي نقشي در حاشيه سمت چپ ارتقا مي‌يابد، متصل مي‌شوند. بعلاوه، پيشنهاد مي‌كنيم كه مشخصۀ قوي [uD] موجود بر روي هستۀ گرۀ نقشي مورد نظر كه به صورت اختياري از برشماري انتخاب مي‌شود، انگيزۀ حركت نسخۀ گروه اسمي مبدأ است. بدين ترتيب، در صورت قبول فرضيۀ حركت فعل و حركت بندهاي متممي در زبان فارسي براي بازبيني مشخصۀ نوع جمله، محل وقوع بندهاي موصولي پسافعلي بايد بالاتر از محل اتصال بندهاي متممي باشد تا از نظر توالي خطي پس از بند متممي واقع شوند، پيش­بيني‌ كه صحت آن نشان داده خواهد شد. در نهايت، محدوديت حضور تنها يك بند موصولي و نيز اجباري بودن حضور دسته‌اي از بندهاي موصولي در جايگاه پسافعلي را تبيين خواهيم كرد.