تأثير كالبدي و اقتصادي خوشه هاي صنعتي – كارگاهي در نواحي پيراشهر چابهار

امروزه با رشد روزافزون شهرنشيني و شكل گيري ابعاد جديدي از رشد شهري در طي چند دهه اخير، موجب شده است كه شهر و شهرسازي معاصر با چالش هاي جديدي روبرو شود. احداث صنايع و استقرار فعاليت هاي كارگاهي- صنعتي در قالب شهرك ها در نواحي پيراشهري ازجمله پديده هايي است كه پيامدهاي گوناگوني در برداشته است. لذا هدف پژوهش حاضر، تحليل اثرات كالبدي-اقتصادي خوشه هاي صنعتي- كارگاهي در نواحي پيراشهري چابهار مي باشد. اين پژوهش به لحاظ هدف كاربردي و از نظر ماهيت و روش توصيفي- تحليلي است. داده هاي موردنياز تحقيق به روش اسنادي- ميداني (پرسشنامه و مشاهده) گردآوري‌شده است. به منظور تجزيه‌وتحليل اطلاعات از نرم افزار SPSS (آزمون تي) و مدل هاي آراس خاكستري و آراس فازي استفاده شد. نتايج آزمون تي تك نمونه اي نشان داد در همه گويه هاي مورد بررسي با توجه به ميانگين بالاي (3) و سطح معناداري (0.000)، خوشه هاي صنعتي - كارگاهي بر ابعاد (كالبدي و اقتصادي) نواحي پيراشهري تأثير بسزايي دارند. نتايج مدل آراس فازي، نشان داد در بعد كالبدي، شاخص دسترسي به خدمات شهري با مقدار وزن 0.453 و در بعد اقتصادي، شاخص شغل با مقدار وزن 0.426، بالاترين وزن را به خود اختصاص داده اند. درنهايت نتايج تحليل فضايي مناطق پيراشهري با تأكيد بر نقش خوشه هاي صنعتي-كارگاهي با محوريت توسعه اقتصادي و كالبدي با استفاده از مدل آراس خاكستري نشان داد، روستاي زمين، در اولويت قرار دارد.