تحليل اثرات مولفه هاي انگيزه و خودكارآمدي بر موفقيت كارآفرينان گردشگري در استان مازندران

با آغاز جهاني شدن و شروع پارادايم هاي نوين، تغييراتي در تجارت و كسب و كارها بوجود آمد. اكنون مشاغل از شكل صنعتي و بزرگ مقياس به سوي مشاغل كارآفريني توسط افراد توانمند گرايش پيدا كرده است. كارآفرينان براي موفقيت در كسب وكار خود علاوه بر توانايي مالي نياز به ويژگيهاي روانشناختي بالايي دارند تا در برابر چالشها موفق باشند. بنابراين هدف از انجام اين تحقيق بررسي عوامل موثر بر موفقيت كارآفرينان گردشگري در استان مازندران مي باشد. با بررسي منابع كتابخانه اي دو مولفه خودكارآمدي و انگيزه به دليل تاثير زيادي كه بر رضايت شغلي و موفقيت كارآفرينان دارند، انتخاب شدند. روش تحقيق، توصيفي- تحليلي و به شيوه پيمايشي است. بنابراين با جمع آوري پرسشنامه از كارآفرينان بخشهاي مختلف گردشگري در سال 1398 به بررسي ميداني اين موضوع پرداخته شد. اطلاعات جمع‌آوري‌شده بر اساس نرم افزار Spssو Smart pls مورد پردازش قرار گرفت. در اين مدل تاثير متغيير خودكارآمدي و انگيزه از طريق متغيير ميانجي رضايت شغلي بر موفقيت كارآفرينان بررسي گشت. كه نتايج نشان دهنده اين است كه متغير انگيزه و خودكارآمدي مي‌تواند 53.8 درصد از واريانس متغير رضايت شغلي را تبيين كنند؛ و همچنين متغير رضايت شغلي 34.6 درصد از متغير موفقيت را تبيين مي‌كند. از ميان گويه ها، چالش برانگيز بودن فعاليت از متغير انگيزه، رضايت از درآمد حاصل از كارآفريني از متغير ر ضايت شغلي، و ايمان به تواناييهاي فردي از متغير خودكارآمدي، تشويق ديگران براي فعاليت هاي كار آفريني از متغير موفقيت، بيشترين بار عاملي را داشتند. در نهايت مي توان به اين نتيجه رسيد كه ويژگي هاي روانشناختي درموفقيت كارآفرينان بسيار تاثيرگذارند.