تحليل ساختاري چالش‌هاي اساسي حكمروايي شايسته شهري به روش حداقل مربعات جزئي (مطالعه موردي: كلانشهر تبريز)

هدف از حكمروايي شهري تقويت فرآيند توسعه شهري است به طوريكه ساكنان شهرها از يك شهروند انفعالي به يك شهروند فعال و مسئوليت‌پذير تبديل شوند. اصلاح و بازنگري در نظام مديريت شهري كشور با تحولات ساختاري و محتواي ديدگاههاي نوين مطرح در زمينه مديريت شهري به‌صورت جدي مورد تأكيد بوده است. هدف از تحقيق حاضر، تحليل ساختاري چالش‌هاي اساسي حكمروايي شايسته شهري است كه بر اساس هدف از نوع كاربردي و ازلحاظ «ماهيت و روش» از نوع «توصيفي- تحليلي» است. جامعه آماري كلان‌شهر تبريز است و حجم نمونه با استفاده از روش نمونه‌گيري آسان (132 نفر) به دست آمده است. روش گردآوري داده‌ها به‌صورت روش تصادفي ساده و با استفاده از پرسشنامه محقق‌ساخته است. براي محاسبه روايي، از روش و تكنيك روايي محتوايي و صوري و براي سنجش قابليت اطمينان پرسشنامه تحقيق از آلفاي كرونباخ (0.86 = پايايي مطلوب) استفاده شده است. براي تجزيه‌وتحليل داده‌ها از روش مدل معادلات ساختاري به روش حداقل مربعات جزئي استفاده شده است. نتايج كمي تحقيق نشان دهنده نيكويي برازش مدل معادلات ساختاري و قابليت تعميم آن است و نتايج كيفي نشان مي‌دهد چند‌پارچگي در مديريت و تصميم‌گيري و به‌تبع آن شفافيت و قانون‌مداري در تصميم‌گيري‌هاي نهان و آشكار مديران شهري و وجود افراد و گروه‌هاي ذي‌نفع و ذي‌نفوذ در برنامه‌ريزي و مديريت شهري چالش مهم حكمروايي شهري منطقه مورد است كه توجه به فعاليت‌هاي نوآورانه در زمينه بهبود حكمروايي شهري را طلب مي‌كند.