تبيين الگوي روابط اقتصادي روستا-شهري در شهرستان خرم آباد با تاكيد بر كشاورزي

از جمله جريانات عمده ميان سكونتگاه‌هاي شهري و روستايي روابط اقتصادي در زمينه كشاورزي است كه با انتقال محصولات توليد شده به بازار شهري صورت مي‌گيرد و بدنبال خود، ساير جريانات موجود(نيروي كاري، افراد،سرمايه و...) را تحت تاثير قرار مي‌دهد. جريان هاي فضايي بين شهر و روستا در گذر زمان از عوامل كليدي در تحولات فضايي سكونتگاه‌هاي روستايي استاين روابط اگر به صورت مكمل باشد به عملكردهاي دو سويه منجر مي شود و مي‌تواند زمينه ساز توسعه روستايي شود. بر اين اساس هدف مقاله حاضر تبيين الگوي روابط اقتصادي روستا-شهري در شهرستان خرم‌آباد با تاكيد بر كشاورزي است. روش تحقيق توصيفي -تحليلي و اطلاعات از طريق روش اسنادي و ميداني جمع‌آوري شده است واحد تحليل كشاورزان روستاهاي نمونه شهرستان خرم‌آباد بوده است. در اين مطالعه 22 روستا با استفاده از طبقه بندي تخصيص يافته انتخاب و در هر يك از آنها، روابط اقتصادي 383 خانوار كشاورزي روستايي به عنوان نمونه مورد بررسي قرار گرفت. در اين مطالعه به منظور تبيين الگوي روابط اقتصادي روستا-شهري از 5 مولفه اصلي و 41 گويه استفاده شد. داده‌ها در نرم‌افزار SPSS به كمك آناليز تحليل واريانس يك طرفه بررسي شد. يافته هاي پژوهش نشان داد در اغلب مولفه‌ها روابط اقتصادي روستا-شهري در شهرستان خرم‌آباد عمدتا با شهر خرم‌آباد بوده و الگوي روابط اقتصادي روستا-شهري در زمينه كشاورزي نوع ويژه‌اي از روابط سلطه با ماهيت استثماري از سوي شهر خرم‌آباد بر نواحي روستايي را نشان مي‌دهد. در واقع روابط اقتصادي موجود به پيوندهاي مكمل روستا-شهري منجر نشده و در حد انگلي و با سلطه شهر خرم‌آباد و به نفع شهر برقرار است.