شناسايي اولويت ها و قابليت هاي توسعه پايدار مناطق مرزي( مطالعه موردي : شهر گشت)

توسعه پايدار ركن اساسي برنامه ريزي منطقه اي و شهري محسوب مي شود ، با عنايت به اين كه مرزهاي شرقي ايران به دليل ‏توسعه نيافتگي و فقر منطقه ، آسيب پذيري بيشتري نسبت به ساير مناطق دارد شايسته است نسبت به شناسايي پتانسيل هاي ‏توسعه در اين مناطق اقدام گردد. هدف از اين پژوهش بررسي قابليت هاي توسعه شهر مرزي گشت از توابع شهرستان سراوان ‏مي باشد.روش تحقيق ،توصيفي و تحليلي است كه به صورت كتابخانه اي و ميداني انجام شده است .تجزيه و تحليل اطلاعات ‏از طريق ‏‎, ENTROPY SHANNON ‎‏ مدل تصميم گيري چند معياره ‏VIKOR ‎‏ ‏‎ ‎و همچنين ‏SAW FUZZY ‎‏ ‏انجام شد.در ابتدا با استفاده از روش پيمايش و با توجه به تخصصي بودن موضوع در قالب 100 پرسش نامه رتبه دهي و نسبت ‏به به بررسي 20 مورد از مهمترين قابليت هاي توسعه در منطقه مورد مطالعه اقدام شد كه نهايتا 4 مورد از مهمترين ‏قابليت ها با شاخص هاي تعيين شده توسط 10 نفر از نخبگان منطقه به انتخاب جامعه نمونه مورد بررسي و امتياز دهي مجدد ‏قرار گرفت. نتايج به دست آمده از روش ‏SAW FUZZY‏ نشان داد ايجاد امنيت مرزي از طريق واگذاري مرز به افراد بومي با ‏امتياز قطعي نهايي 1/1، ايجاد اشتغال و درآمد از طريق مرز يا تجارت مرزي با امتياز قطعي و نهايي 006/1، كشاورزي و صنايع ‏وابسته با امتياز قطعي و نهايي 716/0 و توسعه بهره برداري از معادن و صنايع وابسته با امتياز قطعي و نهايي 715/0 مهمترين ‏قابليت هاي توسعه منطقه مرزي گشت محسوب مي گردند.بنابراين با ايجاد امنيت مرزي در وهله اول و سپس ايجاد تجارت ‏مرزي ، رونق كشاورزي و صنايع وابسته و همچنين بهره برداري از معادن منطقه مي توان به توسعه و پيشرفت دست يافت.‏