امكان‌سنجي توسعه گردشگري در روستاهاي مناطق ييلاقي شهرستان مانه و سملقان

برنامه‌ريزان توسعه از فعاليت‌هاي گردشگري به عنوان ركن اصلي توسعه پايدار روستايي ياد مي‌كنند. امروزه گردشگري روستايي مي‌تواند سبب ايجاد اشتغال، افزايش درآمد و در نهايت رفاه و بهبود وضعيت معيشتي روستاييان شود. مهمترين هدف توسعه گردشگري روستايي، توسعه اقتصادي و اجتماعي جوامع روستايي است. امروزه گردشگري با 200 ميليون نفر شاغل، حدود 8 درصد از كل اشتغال جهاني را در بر گرفته و يكي از پنج منبع اصلي درآمد ارزي است. نوع تحقيق كاربردي و روش تحقيق توصيفي‌-تحليلي و ميداني مي‌باشد. جامعه آماري تحقيق حاضر خانوارهاي روستايي و جامعه مهمان در روستاهاي بخش مانه و سملقان مي باشند. كه بر اساس سرشماري سال 1395 شامل 1321 خانوار مي باشند. تعداد نمونه‌ها با استفاده از فرمول كوكران 266 نفر انتخاب شدند. سوالات مورد بررسي در تحقيق حاضر در طيف ليكرت و به صورت پنج درجه‌اي(خيلي‌كم، كم، متوسط، زياد و خيلي‌زياد) تنظيم گرديد. پايايي ابزار تحقيق نيز با استفاده از ضريب آلفاي كرون‌باخ براي مولفه‌هاي مورد بررسي تحقيق برابر با 81 درصد به دست آمده است. تعداد نمونه‌هاي انتخاب شده را بعد از سنجش با بهره‌گيري از نرم افزار spss و با استفاده از آزمون‌هاي توصيفي و تحليلي مولفه‌ها مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. نتايج حاصل از تحليل همبستگي كاي اسكوئر نشان دهنده رابطه معنادار و 99 درصدي بين ظرفيت‌هاي موجود در روستاهاي ناحيه مورد مطالعه با توسعه گردشگري مي باشد. در ضمن نتيجه تحليل همبستگي كندال براي متغيرهاي متفارن شاخص‌هاي توسعه اقتصادي و كالبدي تا سطح اطمينان 99 درصد رابطه معنادار را نشان مي دهند. همچنين نتايج حاصل از آزمون مقايسه ميانگين فريدمن نشان دهنده اهميت هريك از گويه هاي بررسي شده مي باشند و تفاوت معنادار تا سطح اطمينان 99 درصد بين آنها را تبيين مي نمايد. شايان ذكر است نتايح حاصل از آزمون كروسكال‌واليس نيز نشان دهنده تفاوت معنادار و 99 درصدي بين شاخص‌هاي توسعه اقتصادي، اجتماعي و كالبدي روستاهاي مورد مطالعه مي باشند.