تاثير آموزش سيره تربيتي پيامبر اكرم (ص) و ائمه اطهار (ع) بر رفتار تخريب گرايانه و بهزيستي روانشناختي دانش آموزان دوره متوسطه دوم

هدف اين تحقيق بررسي تاثير آموزش سيره تربيتي پيامبر (ص) و ائمه اطهار (ع) بر روي رفتار تخريب گرايانه و بهزيستي روانشناختي دانش آموزان پسر متوسطه دوم بود. اين تحقيق به روش شبه آزمايشي با دو گروه آزمايش و دو گروه گواه انجام شد. جامعه آماري تحقيق شامل كليه دانش آموزان پسر متوسطه دوم شهرستان نجف آباد در سال تحصيلي1400-1399 بود و با روش نمونه گيري خوشه اي چند مرحله اي، چهار مدرسه و از هر مدرسه يك كلاس انتخاب شد و در برنامه شاد 43 نفر در دو گروه آزمايش و 49 نفر هم در دو گروه گواه شركت كردند. براي گردآوري داده ها از پرسشنامه رفتار تخريب گرايانه افشاني و جواهرچيان (1395) و بهزيستي روانشناختي ريف (1989) استفاده گرديد. روايي اين پرسشنامه ها توسط متخصصان موضوعي بررسي و تاييد شد و پايايي پرسشنامه ها نيز توسط آلفاي كرانباخ بررسي و مورد تاييد قرار گرفت. براي تحليل داده ها از آمار توصيفي و تحليل كوواريانس استفاده شد. نتايج تحقيق بيانگر اين بود كه آموزش سيره تربيتي پيامبر اكرم و ائمه اطهار (ع) داراي تاثير معني دار بر روي كاهش رفتار تخريب گرايانه درون مدرسه اي و برون مدرسه اي دانش آموزان است و همچنين آموزش سيره تربيتي پيامبر اكرم و ائمه اطهار (ع) موجب افزايش نمره كلي بهزيستي روانشناختي دانش آموزان و همه مولفه هاي آن به جزء مولفه خودمختاري و تسلط بر محيط گرديد. بنابراين با توسعه و ترويج برنامه هاي آموزشي مبتني بر سير پيامبر و ائمه اطهار (ع) در نهادهاي آموزشي، مي توان رفتار تخريب گرايانه دانش آموزان را كاهش و بهزيستي روانشناختي آنها را افزايش داد.