كاوش پديدارشناختي بر شايستگي‌هاي پايه آموزگاران براي تحقق ساحت تربيت اعتقادي، عبادي و اخلاقي

هدف اصلي اين پژوهش، شناسايي شايستگي‌هاي پايه آموزگاران براي تحقق ساحت تربيت اعتقادي، عبادي و اخلاقي است. به منظور دست‌يابي به اين هدف، پژوهش حاضر مبتني بر رويكرد كيفي تحقيق است و براي پاسخ گويي به سوالات پژوهش از روش پديدارشناختي بهره برده است. جامعه آماري شامل سه گروه مدرسان مراكز تربيت معلم، اعضاي هيات علمي گروه‌هاي علوم تربيتي و معارف دانشگاه‌هاي اصفهان و يزد و كارشناسان علوم حوزوي بوده است. روش نمونه‌گيري به صورت هدفمند از نوع گلوله برفي، تا جايي ادامه يافت كه پژوهشگر با استفاده از مصاحبه نيمه ساختار يافته با 22 نفر از اعضاي نمونه به اشباع نظري رسيد. در تحليل داده‌ها از تحليل محتواي استقرايي، تكنيك شش مرحله اي آرباخ و سيلورستان استفاده شد. بر اساس نظر متخصصان، شايستگي‌هاي پايه آموزگاران در تربيت اعتقادي شامل بصيرت ديني و محبت و مودت است. بصيرت عبادي، گرايش عبادي و رفتار عبادي شايستگي هاي مورد انتظار در بعد عبادي مي باشد و شناخت اخلاقي، احساس اخلاقي و رفتار اخلاقي شايستگي‌هاي مورد انتظار در تربيت اخلاقي است.