مباني انسان شناختي علّامه حسن زاده آملي و اصول تربيت اجتماعي منتج از آن

هدف، بررسي مباني انسان شناختي علامه حسن زاده آملي واصول تربيت اجتماعي منتج از آن با استفاده از الگوي فرانكنا است. در اين روش، با تركيب گزاره هاي توصيفي مباني انسان شناختي و گزاره هاي تجويزي ناظر به هدف تربيت اجتماعي، مي توان به گزاره هاي تجويزي مربوط به اصول تربيت اجتماعي دست يافت. نتايج نشان داد مباني عمده انسان شناختي علامه عبارتند از: اصالت فردواجتماع؛ وجود تفاوتهاي فردي درعين برابري انسانها؛ قدرت انديشه ورزي درانسان؛ گرايش نوعدوستي ومهرباني درانسان؛ فطرت عدالتخواهي درانسان؛ آزادي، اراده و اختيار درانسان. براساس مباني فوق، اصول تربيت اجتماعي شامل: «بايد به تأثير متقابل فردو اجتماع بريكديگر توجه شود»؛ «بايد به تفاوتهاي فردي توجه شود»؛ «بايد قواي عقلاني انسان پرورش يابد»؛ «بايد جامعه عقلاني انساني ايجاد شود»؛ «بايد به تأثير متقابل علم وعمل توجه شود»؛ «بايد با فطرت نوعدوستي و مهرباني بامردم رفتارشود»؛ «بايد به ديگران احترام گذاشته واز آنها قدرداني نمود»؛ «بايد بايكديگر تعاون وهمكاري نمود»؛ «بايد باارحام، صله داشت»؛ «بايد عدالت طلب بود وبا ظلم وستم مبارزه نمود»؛ «بايد درزندگي اعتدال داشت»؛ «بايد انسان آزاده پرورش داد»؛ «بايد مسئوليت پذير بود»؛ «بايد به عدم طفره(تدريجي بودن) درتربيت اجتماعي توجه نمود» مي باشد.