مدل رهبري دين‌مدار براي مدارس متوسطه ايران

عوامل بسياري بر ارتقاي كيفيت نظام آموزشي و بهبود فرايند ياددهي و يادگيري تأثير دارد، از جمله رهبري آموزشي كه جريان تعليم و تربيت را تسهيل و تسريع مي‌نمايد. در اين ميان، رويكرد ديني رهبران آموزشي و بهره‌گيري از معارف اسلامي در مديريت مدرسه مي‌تواند نقش ممتاز و برجسته آنان را دوچندان نمايد. هدف پژوهش حاضر، تدوين مدل رهبري دين‌مدار براي مدارس متوسطه ايران بوده است. اين پژوهش از لحاظ هدف، توسعه‌اي بوده و رويكردي كيفي داشته است. داده‌هاي پژوهش از طريق مصاحبه با 15 نفر از خبرگان، جمع‌آوري شد. تجزيه و تحليل داده‌ها و طراحي مدل با استفاده از روش داده بنياد و در سه مرحله كدگذاري باز، محوري و انتخابي انجام پذيرفت. متغيرهاي علّي پژوهش در سه بخش عوامل فردي، سازماني و حاكميتي مشخص شدند. همچنين عوامل سازماني، شامل مهارت‌هاي رهبران اثربخش و ويژگي‌هاي رهبران اثربخش به‌عنوان متغيرهاي زمينه‌اي شناسايي شدند و ماهيت تعليم و تربيت، عوامل حقوقي ـ قانوني، عوامل تكنولوژيكي، عوامل اقتصادي، عوامل سياسي، عوامل محيطي و عوامل اجتماعي ـ فرهنگي نيز به‌عنوان متغيرهاي مداخله‌گر تعيين گرديد و راهبردهاي رهبري دين‌مدار در دو بخش راهبردهاي حاكميتي و سازماني تعريف شد. نتايج پژوهش نشان داد كه رهبري دين‌مدار، پيامدهايي همچون افزايش اثربخشي در انجام مسؤوليت‌ها، به‌روزآوري مدارس، تكريم ذينفعان، كمك به پيشرفت همه‌جانبه افراد و مديريت اثربخش روابط با افراد را به همراه خواهد داشت.