اثر بخشي هوش معنوي تربيت محور بر سبك رهبري تحول‌آفرين مديران و اساتيد دانشگاه

در اين پژوهش به بررسي و تحليل اثر بخشي ابعاد هوش معنوي و سبك رهبري تحول آفرين پرداخته شده است. اين پژوهش با توجه به هدف آن كاربردي بوده و در زمره تحقيقات توصيفي، از نوع تحقيق همبستگي قرار دارد. جامعه آماري آن را مديران و اساتيد بسيجي دانشگاه با تعداد ۱۰۶ نفر تشكيل داده‌اند. براي تعيين سطح ابعاد هوش معنوي از پرسشنامه هوش معنوي بديع و همكاران (۱۳۸۹) و براي تعيين امتياز سبك رهبري تحول آفرين از پرسشنامه چند عاملي رهبري بس و آوليو (۱۹۹۰) استفاده شده است. نتايج تحقيق نشان داد كه بين هوش معنوي و سبك رهبري تحول آفرين رابطه مثبت و معنا داري وجود دارد و از بين ابعاد هوش معنوي، بعدهاي تفكر كلي و اعتقادي، سجاياي اخلاقي و خود آگاهي و عشق از سطح متوسط بالاتر مي باشند، به عبارتي در سطح مطلوب هستند. ولي بعد توانايي مقابله با مشكلات در سطح متوسط پايين تر است. همچنين سطح رهبري تحول آفرين و ابعاد آن از سطح متوسط بالاتر است. به عبارتي سطح رهبري تحول آفرين و ابعاد آن در بين مديران و اساتيد در سطح مطلوب مي باشد.