طراحي الگوي رشد اخلاقي دانش‌آموزان در چارچوب فلسفه تعليم و تربيت اسلامي

پژوهش حاضر با هدف طراحي الگوي رشد اخلاقي دانش‌آموزان در چارچوب فلسفه تعليم و تربيت اسلامي انجام شده است. روش پژوهش كيفي بوده كه براي اين منظور از تحليل اسناد و مصاحبه نيمه‌ساختاريافته استفاده شده است. جامعه پژوهش در بخش تحليل اسناد شامل قرآن و روايات، كتاب‌‌ها، مقالات، رساله‌ها و گزارش‌هاي كاري، سند تحول بنيادين آموزش و پرورش و بوده و در بخش مصاحبه، متخصصان تعليم و تربيت كه با كمك روش نمونه‌گيري هدفمند نظري و براساس قاعده اشباع با15 نفر از آنان مصاحبه شد. به‌منظور جمع‌آوري اطلاعات از فيش تحليل و مصاحبه‌نيمه‌ساختاريافته استفاده شد. براي تأمين اعتبار يافته‌هاي پژوهش از فرايند ساخت‌يافته نگارش و تحليل يافته‌ها استفاده شد. يافته‌ها منجر به شناسايي شاخص‌هاي رشد اخلاقي دانش‌آموزان در چهار بعد ارتباط با خدا، ارتباط با خويشتن، ارتباط با ديگران و ارتباط با طبيعت شد كه مؤلفه‌هاي آن براساس سند تحول بنيادين آموزش و پرورش در 6 ساحت تنظيم شد. براي رشد اخلاقي دانش‌آموزان بيش از 100 شاخص استخراج گرديد و در نهايت با رويكردي سيستمي، مدل نهايي رشد اخلاقي دانش‌آموزان براساس فلسفه تعليم و تربيت اسلامي طراحي گرديد.