بررسي تطبيقي مرخصي بارداري و زايمان درحقوق ايران و سوئد

مرخصي بارداري و زايمان بر سلامتي مادران و فرزندانشان و نيز ميزان مشاركت مادران شاغل در بازار كار و وضعيت اقتصادي آنان پراهميت است و سازمان بين‌المللي كار نيز در مقاوله‌نامه‌ها و توصيه‌نامه‌ها بر اهميت و ضرورت حمايت‌هاي مادرانه از بانوان شاغل تأكيد ورزيده است. در گزارش‌هاي اين سازمان، كشورهاي اسكانديناوي مثل سوئد در بسياري از معيارها مثل برابري، رفاه و ... در سطح بالايي ارزيابي مي‌شوند. كشور سوئد سياست‌هايي را براي افزايش مشاركت مادران شاغل در بازار كار به منصه ظهور رسانده است و با تصويب قانون مرخصي والديني به دنبال تحقق اين هدف و نيز افزايش برابري جنسيتي مي‌باشد كه اين نوع مرخصي در حال حاضر در سطح جهاني بسيار مورد توجه و اقتباس است. يافته‌ها حاكي از آن است كه علاوه‌بر حمايت‌هاي قانوني از زنان در اين دوره، مرخصي والديني پياده شده در سوئد به خوبي در راستاي سياست كار ـ خانواده اي است كه مورد تأكيد سازمان بين‌المللي كار است. در نظام حقوقي ايران علي‌رغم حمايت‌هاي قانوني در دوران بارداري، زايمان و شيردهي كه در سوئد نيز وجود دارد، مرخصي پدران كوتاه است و اين امر بر ميزان مشاركت زنان در بازار كار پرتأثير است. نوشتار پيش‌رو در صدد است تا با روش توصيفي ـ تحليلي به بررسي مرخصي بارداري و زايمان در دو نظام حقوقي ايران و سوئد همت گمارد و اهميت حمايت‌هاي قانوني از زنان در اين دوران حساس و مهم و تأثير آن بر مشاركتشان در بازار كار و نيز برابري جنسيتي را مورد بررسي قرار دهد.