تاثير جنسيت بر مفهوم سازي استعاري در روايت هاي زنانه و مردانه از جنگ تحميلي

بازنمايي جنسيت درروايت‏هاي زنانه و مردانه و كاربرد استعاره‏هاي مفهومي و طرح‏واره‏هاي مورد استفاده آن‏ها در روايت‌ها تفاوت‏هايي دارد كه نشان از تفاوت‏هاي ذهني، ‏روحي و شناختي است. هدف پژوهش حاضر، بررسي روايت‏هاي نويسندگان زن و مرد براي تعيين ميزان تأثير جنسيت در به‏كارگيري استعاره‏هاي مفهومي و طرح‏واره‏ها بر مبناي نظريه ليكاف و جانسون (1980)  است. روش پژوهش مقاله تحليل محتواي كيفي است. هشت داستان با مضمون جنگ، چهار روايت زنانه و چهار روايت مردانه مورد بررسي قرار گرفت كه درنهايت حدود 3021 استعاره بدست آمد. ‏نتايج به‏دست آمده از تحليل داده‏ها نشان داد در آثار نويسندگان زن، بيشترين تعداد استعاره‏ها هستي‏شناختي و كمترين استعاره جهتي، و در آثار راويان مرد بيشترين تعداد استعاره‏ها ساختاري و كمترين آن‏ها جهتي بود كه اين تفاوت در به‏كارگيري نوع استعاره در زنان نسبت به مردان حاكي از نوع نگرش آن‏ها و توانايي و يا تمايل بيشتر در به‏عينيت درآوردن مفاهيم انتزاعي است. نتايج پژوهش گوياي آنست كه روش فوق مي‏تواند روش مناسبي براي تحليل روايت از منظر تحليل انتقادي استعاره در ادبيات دفاع مقدس باشد، زيرا طرح‏واره‏ها از يكسو نشان‏دهنده ساخت‏هاي زباني و از سوي ديگر نشان‏دهنده شكل‏گيري تصاوير ذهني در نتيجه مفهوم‏سازي‏اند.