تبيين نظريه بازي‏هاي زباني ويتگنشتاين و دلالت‏هاي روش‌شناختي آن در مطالعات تربيتي

هدف پژوهش، تبيين نظريه بازي‏هاي زباني ويتگنشتاين و لوازم روش‌شناختي آن در مطالعات تربيتي بود. در پژوهش حاضر با رويكرد كيفي و با روش تحليل مفهومي و استنتاجي، ابتدا به مطالعه نظريه بازي‏هاي زباني ويتگنشتاين و قواعد آن پرداخته شد و سپس مجموعه‏اي از روش‏هاي سازگار با ماهيت پژوهش و ارزشيابي در مباحث علوم-تربيتي استخراج گرديد. توجه به بافت اجتماعي و غلبه بر سلطه كميت‏محوري در مسائل تربيتي، تحديد دامنه پژوهش و توجه به شبكه‏هاي در‏هم‏تنيده امور، تأكيد بر تمييز در واكاوي مسائل تربيتي، تبعيد خودخواسته، غلبه بر سوگيري‏ها، چگونه آموختن، تجربه عاملان تربيتي در بطن جامعه و در نهايت ترويج نگاه نقادانه و رهايي از عادت از جمله روش‏هاي مستخرج از نظريه بازي‏هاي زباني بود. به‌طوركلي، طبق روش‏هاي بحث شده، مي‏توان جمع‏بندي كرد كه در بحث روش‏شناسي نمي‏توان از مراحل دقيق، ثابت و يكنواخت صحبت كرد كه در همه شرايط به صورت يكسان به‌كار آيد. همچنين مي‏توان نتيجه گرفت كه ويتگنشتاين با شناخت زبان و از دريچه آن به دنبال شناخت و حل مشكلات فلسفه و فهم حقيقي جهان پيرامون بود. در نتيجه با معرفي چستي زبان و كاركردهاي آن به نسل نو، مي‏توان فهم و اُفق ديد آنها را به پديده‌هاي جهان پيرامون ارتقاء داد.