اثر محلول پاشي كيتوزان و ساليسيليك اسيد بر عملكرد گياه سيب‌ زميني (Solanum tuberosum) تحت شرايط كم آبياري

به منظور بررسي اثر تنش كم آبي بر ويژگي هاي رشد رويشي و غده سيب زميني و اثر محلول پاشي كيتوزان و ساليسيليك اسيد بر‌عملكرد و خصوصيات فيزيولوژيك سيب‌زميني آزمايشي به‌صورت اسپليت پلات و در قالب طرح بلوك هاي كامل تصادفي و در سه تكرار در منطقه فريمان درسال زراعي 99-1398 انجام شد. تيمارهاي آزمايش شامل سطوح آبياري (60، 80 و 100 درصد نياز آبي) و محلول پاشي كيتوزان و ساليسيليك اسيد (شاهد، 2 گرم در ليتر كيتوزان، 0.5 گرم در ليتر ساليسيليك اسيد و تركيب كيتوزان و ساليسيليك اسيد) بود. سطوح آبياري در پلات‌هاي اصلي و تيمارهاي محلول پاشي در تيمارهاي فرعي قرار گرفتند. نتايج اين آزمايش نشان داد كه با كاهش حجم آبياري به ميزان 20% نياز آبي نيز ميتوان به عملكردي مشابه با عملكرد در شرايط آبياري كامل دست يافت. ميزان پرولين برگ در شرايط تنش ملايم (80 درصد آبياري) تحت تاثير محلول پاشي با كيتوزان قرار گرفت به نحوي كه غلظت اين اسيد آمينه تحت تاثير محلول ‌پاشي با مخلوط سالسيليك اسيد و كيتوزان به بيش از دو برابر افزايش يافت. محلول پاشي كيتوزان و ساليسيليك اسيد بصورت مجزا و يا بصورت تركيبي در تيمارهايي كه تحت كم آبياري به ميزان 20 و 40 درصد قرار گرفتند نيز باعث حفظ غلظت آنزيم گلوتاتيون پراكسيداز شدند. با توجه به نتايج اين آزمايش مي‌توان چنين نتيجه گيري كرد كه اگرچه اين تركيبات نقش قابل توجهي در تقابل گياه سيب‌زميني با شرايط كم‌آبياري دارد اما زمان و دز مصرف آن نياز به تحقيقات دقيق‌تري دارد.