بررسي و تحليل نظريه مقامات پيامبر(ص) در مكتب بريلوي (احمدرضاخان بريلوي)

احمدرضاخان بريلوي (1856-1921م) بنيانگذار بزرگ‌ترين مكتب فكري در مذهب حنفي ماتريدي در شبه ‌قاره است. اين مكتب كه به سبب انتساب به احمدرضا بريلوي مكتب بريلوي ناميده مي شود، گوي سبقت را در شبه ‌قاره (هند، پاكستان و بنگلادش) از نظر تعداد پيروان از ساير رقبا ربوده و دامنه نفوذ آن حتي به افريقا و اروپا رسيده است. مهم‌ترين ويژگي اين مكتب كه آن را از رقيب اصلي آن، مكتب ديوبند، جدا مي كند، ديدگاه آن به مقامات و جايگاه پيامبر(ص) و پس از آن اهل بيت: و مقامات صوفيه است.در اين پژوهش نگاه بريلويان به جايگاه پيامبر(ص) در مسائلي، مانند خلقت نوري، علم غيب پيامبر(ص) و نظريه حاضر و ناظر، تبيين و سپس به نزاع بريلويان با ديوبنديان در اين حوزه اشاره شده است.  با بررسي آموزه‌هاي مكتب بريلوي، مي توان گفت كه مهمترين اختلاف ميان مكتب بريلوي و رقيب اصلي آن مكتب ديوبندي، نگاه هر يك به مقامات پيامبر گرامي اسلام است. در حالي كه مكتب بريلوي دايره مقامات پيامبر گرامي اسلام(ص) را بسيار وسيع مي‌داند و رويكرد حداكثري دارد، مكتب ديوبند، رويكرد حداقلي دارد. همچنين شخص احمدرضاخان با سرودن اشعار مختلف اوج ارادت خود را به ساحت پيامبر اسلام نشان مي دهد.